Стихи на татарском языке ко дню матери

​​

​Килә торган иң-иң нурлысын…​көнең,​

​көнеңдә​Бүген безнең өчен ​

​, ​

​Шатлыкларның телим көтмәгәндә​Котлы булсын туган ​Күреп яшә карт ​

​Син безнең кабатланмас.​, ​Бәхетләрнең телим зурысын.​үренә.​

​Телибез сиңа бүген.​дә,​

​, ​Теләкләрнең телим изгеләрен,​Армый атла гомер ​котлап,​Яныбызда бул гел ​, ​

​Әнкәем!​

​Безгә терәк-канат булып,​Туган көнең белән ​Барлык әниләр көне белән.​, ​

​Рәхмәтлебез сиңа гомергә…​түренә.​

​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​Әни, сине котлыйсым килә​

​сайтов: ​матур,​

​Бәхет кунсын күңелең ​

​матур,​

​Кичерәсең гел ихлас.​Информация получена с ​

​Тормышыбыз синең белән ​Сәламәт бул, гел елмаеп яшә.​

​Тормышыбыз синең белән ​Яратып шундый безне,​

​Елмай һар чакта!​күңелдә.​

​кояшың.​

​күңелдә.​

​Эзләп тә табып булмас,​Салямят, бахетле бул,​

​Син балкыйсың безнең ​Сүнми янсын бәхет ​

​Син балкыйсың безнең ​Әни, син якын кеше,​

​Синен туган кэндя.​балкыгандай,​

​юлдашың​балкыгандай,​

​нежными словами.​Кояш елмая күктян,​

​Җирдә кояш нуры ​Шатлык булсын һәрчак ​

​Җирдә кояш нуры ​Согреют теплом и ​

​Жыеп бүляк итям.​теләгең.​

​көнеңдә​безнең белән.​нами,​Язгы чачаклярне,​Кабул булсын һәрбер ​Сине котлап туган ​Гел яшь булып ​были, всегда рядом с ​

​Мин сине яратам!​үтсен,​күңелдә,​Картаймыйча яшә әле,​Они, где бы не ​

​Кадерле анием,​

​Авырлыклар сине урап ​Саф теләкләр ургый ​

​теләк —​понимания.​

​Посмотрите здесь!​йөрәгең.​

​тормышта.​Бездән сиңа изге ​

​Нашей заботы и ​

​Ф. Яруллин.​Шатлык тоеп типсен ​

​Юлдаш булсын синең ​көнең.​хочется побольше внимания,​

​Күчтәнәч җибәрмиләр.​юлдаш булсын​

​Яшәү яме, дөнья иминлеге​Котлы булсын туган ​Им всего лишь ​Ерак – ерак урманнардан​Ныклы иман һәрчак ​

​шатлыкта.​Кушымта:​больше свободного времени!​да​Гомереңнең һәрбер таңында.​

​Һәрбер көнең үтсен ​бездә.​

​Уделять как можно ​

​Хәзер инде куяннар ​

​уян​Сәламәтлек ташламасын сине,​

​Олы бәйрәм бүген ​звонить им первыми,​

​Үзгәрделәр әниләр.​

​«Бисмилләһ» дип син шатланып ​

​бер генә.​—​

​Давайте мы будем ​Җибәргәннәр урманнан.​

​җаныңда.​Син дөньяда безгә ​

​Әниемнең туган көне ​от мамы звонка!​

​Тәмле күчтәнәчләр биреп​

​Аяз көннәр булсын ​Озак яшә, кадерлебез, авырмыйча,​

​түрдә.​

​Не надо ждать ​

​элек​

​Рәхмәт, әнкәй, тудырганың өчен,​йөрәк түрендә,​

​Синең урын бүген ​

​совсем коротка,​Хәтта куяннар да ​

​безнең өчен дә!​

​Син бит минем ​

​Син — өебез күрке безнең,​

​Жизнь ведь она ​Бар да әйбәт булганнар,​

​Бәхет бит ул ​

​Чәчләреңә, Әни, чал керсә дә,​

​безнең белән.​

​от проблем.​

​Посылкалар салганнар.​

​Сине шулай исән-имин күрү​

​үренә…​Гел яшь булып ​

​Они избавляли нас ​Шәһәрләрдән – авылларга​

​көчеңдә.​

​Талмый атла гомер ​

​Картаймыйча яшә әле,​

​открывали дороги,​

​Авыллардан – шәһәрләргә,​

​Һәрвакытта бул үз ​

​әти белән​теләк —​

​Они перед нами ​Матур хатлар язганнар.​

​бәхет, Әнкәй,​

​Пар канатлар булып ​Бездән сиңа изге ​

​во всём!​

​Бәйрәмнәрдә котлашып​

​Без телибез Сиңа ​

​иңнәргә.​

​көнең.​

​Мы обязаны мамам ​

​Кунакларга барганнар.​та.​

​Терәк булып безнең ​

​Котлы булсын туган ​

​во многом..​Кешеләр бер – берләренә​

​Нинди изгелекләр кылсак ​

​Сәламәтлек, шатлык, бәхет белән​

​Кушымта:​

​Мы обязаны мамам ​

​Булган әйбәт заманнар.​

​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​

​өчен дә.​

​синең.​

​(перевод на русский)​

​Борын-борын заманда​булсак та.​

​Рәхмәт сиңа барысы ​

​Көннәрең дә булган ​

​Җылы һәм назлы сүзләр белән җылыта белэ.​

​Булган әйбәт заманнар.​

​Күптән инде зурлар ​

​Онытмабыз әни, төпле сүзең, зирәк фикерең,​

​Безнең өчен янган-көйгән​Кайда гына булмасыннар, алар һәрвакыт безнең белән.​

​Ф. Яруллин.​дип яшисең Син,​

​юлыңда.​

​синең​Кайгыртуыбыз һәм аңлавыбыз кирәк.​

​яхшырак.​Әле һаман без ​

​Уйладың син гомер ​Төннәрең дә булган ​

​безнең игътибарыбыз,​Эшләп куй син ​

​тулса да.​тырыштың син,​Без үссен дип, йокламаган​Аларга бары тик ​Моннан соң минем өй эшен​Ничә генә яшең ​

​Безнең өчен күпме ​

​безнең белән​буш вакыт!​

​Әнисе бик аптырап.​

​Син безнең,​

​түгелме?!​

​Гел яшь булып ​

​Күбрәк әнилэр белэн уткэрик ​

​-Ничек алай? - дип сорады​Иң кадерле кешебез ​

​Шушы инде бәхет ​

​Картаймыйча яшә әле,​

​шалтыратырга тиеш син!​

​“Берле” алдым дәрестә.​

​да.​

​котлый,​

​теләк —​Беренче булып аларга ​

​Синең аркада бүген мин​

​Чәчләреңә бәсләр кунса ​

​Балаларың бүген сине ​

​Бездән сиңа изге ​көтәргә кирәкми!​

​Өйгә керә-керешкә.​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​

​Юбилеең узсын күңелле.​

​көнең.​Әнием шалтыратсын дип ​

​Сумкасын атып бәрде ул​әйтәсе.​

​булсын әни,​Котлы булсын туган ​

​вакыт безгэ калды...​Җил – давыллы өермә.​

​Матур сүзләр генә ​

​Туган көнең котлы ​

​Кушымта:​

​Тормыш бик кыска, кем белэ купме ​

​Күңелендә дулады аның​

​кенә теләп,​

​Яшәр өчен ныклык, көч бирдең.​икән.​

​кайгыдан коткарды.​

​Кайтты Булат өенә.​

​Килә Сиңа бәхет ​

​барыбызга​

​Туган көнең җиткән ​

​Алар безне купме ​Ачуланып, пыр тузынып​

​итәсе.​Йөрәк җылың кушып ​

​җыйнап,​

​Без әниләргә барысы өчен дә бурычлы!​Ф. Яруллин. Кем гаепле?​

​Килә Сине тәбрик ​үстердең.​

​Үз тирәңә безне ​

​Алар безнең алда күп юллар ачтылар.​

​Үзенең туны югалды.​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​

​Төн йокламый карап ​

​икән.​

​Әнилэр безнең очен һәрвакыт булыштылар.​

​Шунысы начар : әниемнең​

​дә бер генә!​

​Рәхмәт, әни, безгә гомер бирдең​

​Елы үтеп киткән ​

​Ее душой поражена.​

​алды.​Кояш кебек Син ​

​кергәндә.​бер​

​также с удивлением​Миңа матур тун ​

​кояш гомере,​

​Без сагынып кайтып ​

​Гомереңнең тагын да ​А я все ​

​Бик әйбәт шул әнием,​

​Без телибез Сиңа ​

​алыгыз сез,​

​безнең белән.​Она всегда добра, мила,​

​Гел үлчәп теккән төсле.​

​бөркелә.​Шулай бергә каршы ​

​Гел яшь булып ​с вдохновением,​

​Үзе таман, килешле,​

​Әнкәй, Синнән дә нур ​

​йөргәндә!​Картаймыйча яшә әле,​

​Смотрю на маму ​

​Шундый йомшак, җылы ул.​

​сипкән кебек,​

​Ничек матур парлап ​

​теләк —​

​ее ловлю.​Килми аны саласым.​

​Кояш җиргә нурын ​яшәгез сез,​

​Бездән сиңа изге ​Что каждый взгляд ​

​Йокларга ятканда да​

​йөрәктә.​

​Әти белән тигез ​

​көнең.​

​ещё добавлю,​

​Бик матурын, карасын.​

​Ә урының һәрчак ​

​Син бит, әни, безгә бик кирәк!​Котлы булсын туган ​

​К своим словам ​

​Әни миңа тун алды,​алабыз без,​

​Озак яшә, һәрчак сәламәт бул,​

​Кушымта:​

​Сказать «спасибо» и «люблю»,​

​Шунысы начар.​Һаман Синнән җылы ​

​син терәк.​Әниемнең, туган көне.​

​поздравить,​

​К. Булатова.​

​еракта,​

​Авыр чакта безгә ​

​бездә —​

​Хочу я мамочку ​

​дигән!​

​Яшәсәң дә Үзең ​

​яме,​

​Олы бәйрәм бүген ​

​стабильно.​

​Малае бар бер ​кешебез, Әнкәй,​

​Һәрвакытта булдың өйнең ​көне.​

​Заботятся о нас ​

​әниемнең кызы юк та-​

​Син кояшка тиң ​

​күңелдән сиңа юллыйбыз.​Бәйрәм белән туа ​

​очень сильно,​

​Ипигә дә йөгерәм.​

​кирәксең.​

​белән ихластан тәбриклибез. Теләкләрнең бары изгесен, бары яктысын чын ​Бәйрәмнәре күп тормышның,​

​Они нас любят ​

​Кибеттән сөт алып кайтам,​Безнең өчен һәрчак ​

​Кадерлебез, сине шушы бәйрәмең ​

​Әни, сиңа мең рәхмәт.​

​Любимых, самых лучших дам.​Кер юышам әнигә.​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​

​гап-гади хатын кыз.​Кылган изгелекләреңә.​

​мам,​

​Аш пешерәм, җыештырам,​

​киләсең.​Ул — гомер уртасына якынлашучы  ​

​рәхәт.​Сегодня праздник наших ​

​Мин булышам әнигә.​Колач җәеп каршы ​

​өстәл янына туплаучы.​Безгә бергә бик ​

​(перевод в стихах)​Әниемнең кызы юк шул,​яннарыңа,​Ул — бар туганнарны, балаларны, кияү-оныкларны бер түгәрәк ​булсын.​Ничек аның күңел шундый сюрприз?​Әнинең берүзенә.​Кайткан саен синең ​

​бирүче, киләчәккә өмет, ныклылык, таяныч булучы үрнәк.​

​Туган көнең котлы ​гаҗәпләнеп сорыйм,​

​Кызы да юк, эше дә күп​Яшә Әни, яшә тагын да.​

​Ул — һәркөнне күңел җылылыгы ​

​Әни диеп эндәшик.​

​Ә мин шул ук ​

​Мин әнигә бер генә.​

​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​үстергән, аякка бастырган, борчылган, күпме куанычлар, бәхетләр  кичергән кеше.​

​та,​

​Ул һәрвакыт игелекле, газиз,​

​Әниемнең кызы юк бит,​

​Сыенабыз, Әни, яныңа.​

​Ул — әтиебез белән безне ​

​Үзебез эби булгач ​

​Әниемә илһам белән карыйм,​

​Әниемнең кызы юк бит.​Кояш җылысына җыелгандай​

​иң кадерле, олы зат.​Исәнлек белән яшик.​

​Һәр карашын аның тотам.​Ф. Зыятдинов.​

​Фирдәүсә Кәримова​

​Ул — безнең өчен бердәнбер ​

​Озак еллар бергә-бергә​


​Үз сүземә тагын өстим,​Күзләремнән ук күргән.​Син — өебезнең нуры.​бар. Иң якын, иң хөрмәтле кешебез- әниебез бар.  Безнең әни (авыл) авылында яшәүче (исеме, әтисенең исеме (отчество).​Туган көн тантанасын.​
​«Рәхмәт» һәм «яратам» әйтәм.​Ишек ачып керүемә,​йөртсен.​дә балалар. Безнең дә әниебез ​бәйрәм итик​Әниемне котларга телим,​Белмәгән ул беркемнән.​

​Аллаһ сине саклап ​
​икән. Уйласаң без һәммәбез ​
​Ел да шулай ​Безнең турында кайгырталар.​
​Юк шул, “бишле” алганымны​
​Теләкләрнең иң зуры.​мизгелен сөенеч, шатлык  белән тутыручы ​
​Бала — ана арасын.​яраталар,​
​Әйткәннәрдер, мөгаен.​булсын —​
​Чынлап та, бала гомернең һәр ​Өзелмәс җепләр бәйләсен​
​Алар безне бик ​Минем “бишле” алганымны​
​Туган көнең котлы ​
​баланың нинди газиз, кадерле булуын аңладык.​
​булсын.​

​Котлыйбыз яраткан кешене.​Каршы алды елмаеп-​
​Безгә насыйп булгансың.​
​Үзебез Әни булгач ​Туган көн кебек ​
​Бүген әниләр бәйрәме,​Әнкәм бүген кояш кебек​
​булып.​күрәбез​
​Гомереңнең һәрбер көне​Вы дарите тепло.​
​Күзләремнән күргән.​
​Бик кадерле әни ​

​Изге заттай итеп ​
​Сөенеч белән тулсын.​Вы наши красотули,​
​Р. Миңнуллин.​
​Ярый эле тугансың.​Яратабыз сине хөрмәтлибез,​

​мизгеле,​всё,​
​тизрәк.​
​идек.​
​Рәхмәт укый-укый керәбез.​Ул тормышның һәр ​

​Спасибо вам за ​
​Мине йоклат та ​Синнән башка нишләр ​
​Бусагадан өйгә атлаганда,​Җырлагыз тормыш җырын.​
​Мы любим вас, мамули,​

​инде-​Йөрисең көлеп кенә.​
​түрендә.​килеш​
​тоже.​
​Әнием ял ит ​Булганына шөкер итеп​
​Торасың син күңел ​
​Әти белән парлы ​И быть здоровой ​
​Арыгансың бит инде,​Эшлисең белеп кенә.​

​булып,​һәркемгә житә җылың.​
​Сильней и неуязвимей​ял кирәк!​
​эшкә,​Иң кадерле кешебез ​
​Өебезнең кояшы — син,​Прекрасней и моложе,​

​Сиңа да бит ​Кулың ята бөтен ​
​Тормыш юлларыбыз күгендә.​
​тагы?​
​Счастливей быть, любимей,​
​Ял итәсең бит сирәк.​Тәмле синең ашларың.​
​балкыйсың,​
​Бар микән җирдә ​годом краше.​
​Әнием, син болай да​
​Өебезгә ямь бирәсең.​
​Якты йолдыз кебек ​
​әниләр​Быть с каждым ​
​Ял итеп, көч тупласын!​
​Сызылып киткән кашларың.​Куанасың һәрбер уңышка.​
​Синнән дә сабыр ​
​Сегодня им желаем,​
​Тизрәк ятып йокласын!​
​Карлыгач канаты кебек​яшисең син,​
​Син — яшәү чыганагы.​
​наших,​
​Ул эшеннән туктасын!​
​Елмаеп тора йөзең.​Безнең өчен янып ​
​безгә,​
​Всех мам красивых ​
​Сезнең тавыш – тыныгыз!​

​килешле,​тормышта.​
​Син — иң газиз кеше ​мы поздравляем​
​чыкмасын​
​Буй-сының да бик ​Терәк булып безгә ​
​өчен дә.​

​С днём мам ​Аз гына да ​
​түзем.​үттең,​
​Олы рәхмәт барысы ​
​(перевод)​
​Тик торыгыз, тыныгыз!​Акыллы һәм бик ​

​Сокланырлык гомер юлы ​Үстердең син безне, кеше итеп,​
​Без сездән җылылык алабыз.​Әй малайлар!​
​Күз тимәсен, матур, чибәр,​
​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​Белдерәбез туган көнеңдә.​
​Барысы да өчен зур рәхмәт,​

​Әй кызлар!​яшик.​
​матур,​Сиңа рәхмәт сүзен, әниебез,​
​Сез безнең матурларыбыз,​Әниемә ял кирәк.​
​Белән бергә гөрләп ​Тормышыбыз синең белән ​
​бәхетне.​Яратабыз сезне, әниләр,​

​Ф Яруллин.​
​Балаларың, оныкларың​
​күңелдә.​Табып була олы ​
​Таза һәм сәламәт булырга.​
​Безне күбрәк йоклата.​
​«Әни» диеп сөеп дәшик.​Син балкыйсың безнең ​

​гына,​
​Куәтле булырга һәм көчле​
​ул​
​озак еллар​
​балкыгандай​
​Яныбызда син булганда ​Гел гүзәл һәм яшь калырга,​

​Үз йокысын биреп ​
​Ә без сиңа ​
​Җирдә кояш нуры ​Озак яшә, бул син бәхетле.​
​Бәхетле торырга, сөекле,​
​Иң соңлап әнкәй ята.​
​Безнең терәгебез, дисәм.​Изгелекләр булып кайтсыннар.​

​Котлы булсын, әни, туган көнең,​Елдан-ел матуррак булырга.​
​Иң-иң соңлап кем ята?​Ялгышмамын, син ул — әни.​
​җылыларың​
​түрдә.​
​Әниләрегезгә уңышлар телибез,​
​Коймак белән чәй тора.​
​исән.​Безгә биргән йөрәк ​
​Урыннарың булсын гел ​Багышлыйм барлык аналарга,​
​Без торганчы өстәлдә​
​Туган йортыбыз да ​
​Бары сәламәтлек, шатлыклар,​гомерең​
​Әниләр көне белән котлыйбыз,​Иң иртә әнкәй тора.​
​да бар,​
​Туган көнең, Әни, алып килсен​
​Кадер-хөрмәт күреп үтсен ​
​За их любовь, за их внимание.​Иң-иң иртә кем тора?​

​Син булганда авыл ​Син бит, Әни, безгә кирәк​
​Шат-көләч бул, сүнмә-сүрелмә.​
​За доброту, за понимание,​Иң иртә.​
​үрдә.​яшә,​

​Уйлама әле, картаям, дип,​
​спасибо,​
​Э. Шәрифуллина.​Йөзгә кадәр торсын ​
​Сәламәт бул озак ​

​Кайгыларың булса – югала.​Большое мамам всем ​
​Бөтен дусларым күрсен!​
​Гомер атың арымыйча,​
​Ә тормышта – олы терәк.​Шатлыкларың булса – уртак була​

​Всегда здоровы, неотразимы.​
​Иң матур әни икәнен​
​түрдә.​– өйнең яме,​
​ул дөньяда.​

​Пусть будут счастливы, любимы,​
​Көлеп йөрсен.​
​Булсын әни урының ​Әни бит ул ​
​Нинди бәхет бит ​

​Прекрасных поздравляем дам.​Елмаеп,​
​Оныкчыклар туенда да​күзеңнән.​
​кешең булу​
​мам,​

​Борчыйсым килми әнине,​
​туйга.​Нур сирпелсен синең ​
​Әнкәй диеп әйтер ​Сегодня праздник наших ​
​Һәммәбезгә туры юл.​

​Тиздән алар җитәр ​
​И, Әнкәем, һәрчак бәхетле бул,​җирдә.​
​(перевод с татарского)​Кылган эше-​
​Алты оныкчыгы туган,​
​үзеңнән.​Мәңге-мәңге яшә бу ​

​Игътибар да бирә зур көчен.​Әйткән сүзе,​
​Оныклары җиткән буйга.​Тырышлыгың бар да ​
​Кояш булып миңа​Аларның безгә мәхәббәт,​
​Иң сөйкемле әни ул!​Хэзер инде әниемнең​

​тама.​
​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​Кешелеклелек, аңлау өчен,​
​Минем әни, һич бәхәссез,​Күрсәтәләр аңа хөрмәт.​
​Кулларыңнан синең гөлләр ​
​гомергә.​Барлык әниләргә дә зур рәхмәт,​

​Үз әние булуы!​
​Күрше-тирә, авылдашлар.​Яшик шулай бергә-бергә​
​Биргәнсең син миңа ​
​Һәрвакыт сәламәт, тазалар.​Һәр баланың​

​Авылдагы авыр хезмәт.​
​Кайгы-хәсрәт күрми генә​Сулмас яшәү көчен​
​Бәхетле, сөекле булсыннар,​Нинди бәхет-​
​Куркытмаган әниемне​
​Нур сибелә тирә-юньгә.​Язгы кояш төсле,​

​Чын күңелдән котлыйбыз аларны,​
​Иң чибәре, сылуы.​иткән.​
​Синнән күчкән яктылыктан​иткәнсең.​
​Бүген әниләр бәйрәме,​Минем әни бу дөньяның​

​Егерме ел гомер ​
​баланың.​Бу дөньяга гашыйк ​
​Ждем, помним и верим!​Иң матур әни.​
​Әбиебез белән бергә.​
​Син үстергән һәрбер ​Сабый чакларымнан​

​Мы вас любим, мы вас ценим!​Лучший ответ​
​Килен Вазыйфасын үткән.​Рәхәт яшә, игелеге кайтсын​
​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​вам поярче!​
​на татарском языке​

​Кайнанасын хөрмәт итеп,​таңнарың.​
​Күңел кылларымны чирткәнсең.​
​светит в окно ​поздравительный текст маме ​
​үстергән.​
​Матур булып атсын ​Бишек җырың, белән​
​Пусть солнца луч ​
​Без сине, әнкәй, сине, әткәй, яратабыз, яратачакбыз, яра­тырбыз.​
​Биш бала сөеп ​

​Котлы булсын Әни, туган көнең,​
​Йөрәк җылың белән,​Здоровья желаем, улыбок почаще,​
​башкарсыннар.​корып,​
​Күзләреңнең нуры сүнмәсен.​язларда.​

​поздравляем!​
​хәбәрләр генә китер­сеннәр, игелекле эшләр генә ​Әти белән тормыш ​
​Йөзең һаман аяз, көләч булсын,​Бүләк иткән өчен ​
​днем вас всех ​булып безгә ирешсеннәр. Балаларыңның, оныкларыңның хәсрәтен күрмә, алар сиңа куанычлы ​

​Күпне күргән, күп кичергән.​Кайгы-хәсрәт килә күрмәсен;​
​Якты тормыш миңа​С этим чудесным ​
​ташламасын! Биргән фатихаларың фәрештәләр ​
​Балачактан әниебез.​Гомерең матур узсын, Әнкәй бәгърем,​

​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​вам желаем,​
​сине беркайчан да ​көтә.​
​Чәчләреңне сыйпап тарасын.​
​назларга.​лет жизни мы ​

​белән котлыйбыз. Озак яшә, иңнәреңдәге шәфкать фәрештәсе ​Сабыр гына тормыш ​
​таң җилләре​Җаным тула минем ​
​Долгих и радостных ​җыелып, бүгенге бәйрәм көнең ​
​генә,​Салмак кына искән ​

​Илгә кошлар кайтса,​Доброй, ласковой, красивой!​
​Кадерле, газиз, сөйкемле, сөекле әнкәй! Әнкәебез! Без сине, барлык балаларың бергә ​Күпне өмет итми ​
​карасын.​Шомырт чәчәк атса,​
​Самой нежной, самой милой,​рәхмәт сиңа әнкәй!​
​Булганына шөкер итә.​

​Кояш сиңа көлеп ​
​яшәргә!​
​людей!​
​түгел. Барысы өчен дә ​

​Тәрбияле, тыйнак, уңган.​Котлы булсын, Әнкәй туган көнең,​
​Ак кышларда бергә ​Самой главной из ​
​игелекләреңне уйлап та, санап та бетерерлек ​
​Иң кадерле, изге кеше.​итмәсен.​

​дәшәргә,​
​Сегодня праздник — мамин день!​
​Синең безгә күрсәткән ​Әниебез безнең өчен​
​Ходай шуннан мәхрүм ​

​Язсын әнкәй диеп ​в стихах)​
​ихтирамга ирешә алмый», — дидең, хәтерлисеңме?​
​Юбилее — сиксән яше.​ул,​
​күңелләр белән​(перевод с татарского ​

​кеше бүтәннәр тарафыннан ​дэ​
​Сәламәтлек — үзе бәхет бит ​Ак чәчләрдәй ак ​
​Көтәбез, ышанабыз, беркайчан да онытмыйбыз!​
​дә өйрәттең. «Үз кадерен белмәгән ​Быел безнең әнинең ​

​Көннәреңне шатлык бизәсен.​
​инде чәчләргә.​Без сезне яратабыз, без сезне кадерлибез!​
​генә түгел, үз кадеребезне белергә ​
​Җитмеш, сиксән, туксан тула.​булсын сиңа,​

​Ак бәс кунган ​
​мәңге тэрэзэдэн!​икән, әнкәем, бусы инде си­нең хезмәтең. Син безгә ир-атны хөрмәт итәргә ​
​Матур булып олыгаеп, .​
​Ак бәхетләр юлдаш ​тиңлим, әнкәй,​

​Кояш нурлары сибелсен ​тарафыннан яра­тылып, кадер-хөрмәт күреп яши ​
​Юбилейлар насыйп була.​син безгә​
​Ак кышларга сине ​Сәламәтлек сезгэ, ешрак елмаерга телибез.​
​балаларың ир җәмәгатьләре ​

​Бәхетле кешегә олуг​
​Нур сибүче кояш ​
​Үпкәләмә, әнкәй, көзләргә.​
​без котлыйбыз!​Ә инде кыз ​
​Озак яшә, исән бул гына.​Йортыбызны җылытучы учак,​
​йөзләрдә.​
​белән барыгызны да ​үзең өйрәттең бит.​
​—​Юлдаш булсын, Әни, гомергә.​
​Алар чагыла синең ​

​Бу матур конегез ​була алмый», — дип син безне ​
​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​Шатлык-куанычлар, сәламәтлек​
​Үткәргәнсең күпме югалтулар,​
​телибез,​

​дә ихтирамга лаек ​нур гына.​
​Күзеңдәге яшьне киптерсен!​көзләрдә.​
​Озак һәм шатлыклы гомер ​
​белмәгән кеше үзе ​Бу дөньяда бары ​

​бирсен,​Сары сагыш сары ​
​Назлы, чибәр, ягымлы!​
​икән, бу — синең аркада, әткәй. «Хатын-кызны ихтирам итә ​Син булганга күрә, әни, җаным,​
​Күңелеңә яшәү дәрте ​

​тиңлим, әнкәй,​
​Иң мәрхәмәтле, иң сөйкемле,​
​алдында дәрәҗәбез бар ​
​кешебез.​Безнең сәламнәрне китерсен.​

​Мин көзләргә сине ​Дөньяда иң мөhим кешенең!​
​сиңа, әткәй! Бүгенге көндә хатыннарыбыз ​
​Иң кадерле якын ​иртә саен​
​очамын.​Бүген бәйрәм — әни көне!​

​яшәгәнең өчен рәхмәт ​
​Озак яшә, әни, мәңге яшь бул,​Таң җилләре һәрбер ​
​Мин җәйләрдә сиңа ​бы.​
​идек микән? Әниебезне кадерләгән, аны яраткан, саклаган, аны ихтирам итеп ​

​яшибез.​
​Әтием.​
​Сүндермичә яшәү учагын.​
​были вместе мы ​

​көнне күрә алыр ​
​Синнән нурлар алып ​Терәк булсын сиңа ​
​Яшәгез сез, әтием белән икәү​
​Всегда с тобою ​аны сакламаса, кадерләмәсә, яратмаса без бу ​

​безнең өчен кояш,​
​Исән-имин яшә, бәхетле бул,​
​кочагың.​
​светлая, хорошая,​

​әйтәсем килә. Әгәр дә ул ​Син бит әни ​
​Әнием.​Шундый җылы синең ​
​Ведь ты такая ​
​әткәемә зур рәхмәт ​үткән, әнием минем.​

​Кабул итеп алчы ​тиңлим, әнкәй,​
​Добра и счастья, смеха и улыбок,​
​итеп яшәткән өчен ​Гомер юлың матур ​
​бу юлларны,​

​Мин җәйләргә сине ​
​всего хорошего,​
​әнкәебезне шулай яшь, бәхетле һәм мөлаем ​сине, димәк,​
​Чын йөрәктән яздым ​

​Һәрвакытта алда барасың.​Желаем мы тебе ​
​Мин бу мәҗлестә ​Оныкларың котлый икән ​
​Уй-хисләрем сиңа табына​ярасың.​
​высший класс.​

​иде.​барыбызга безнең үрнәк.​
​Рәхмәтләрем чиксез, теләкләрем изге,​Якты юллар гына ​
​Во всем ты ​бәхете насыйп булсын ​
​Бүген дә син ​

​күңел сагына.​Күңелеңдә бары изгелекләр,​
​Ты мамочка любимая,​
​әле тагын озын-озак еллар ирешү ​Юмартлыгым, көләчлегем — синнән бүләк,​
​Һәр көн сине ​карашың.​

​Всегда поддержишь нас,​
​ирешәбез. Безгә мондый бәхеткә ​
​Кояшым син, якты көнем, әнием минем.​
​дә,​Якты язлар кебек ​

​милая,​сез яшәгәндә генә ​
​керә яраларга,​Әнкәй, синнән еракларда яшәсәм ​тиңлим, әнкәй,​Ты добрая и ​бәхетенә без дөньяда ​
​Җылы сүзең үтеп ​Тормыш матурлыгы йөзеңдә.​
​Мин язларга сине ​я.​
​булса да кайту ​Күз карашың, назың кирәк дәваларга,​
​иде​Яши-яши аңлыйбыз.​
​Безумно же люблю ​хис итеп уты­рабыз. Балачакка вакытлы гына ​
​балаларга,​Озак еллар сүрелмәсен ​Әнкәйләрнең бөеклеген​

​большая,​хәтергә төшереп, үзебезне бала итеп ​
​Синең сүзне кабатлыймын ​дә күзеңдә.​
​Күзне ала алмыйбыз.​
​К тебе любовь ​

​никадәр куанычлы көннәрне ​бара, әнием минем.​
​Еш чагыла әле ​—​
​Ты лучшая, мамуля,​һәм тагын әллә ​
​Кадерең синең арта ​Балаларың өчен горурлыгың,​

​Сокланып карап торырлык ​
​С днём матери, родная,​бул­сак, шундый сөенү хисен ​
​саен,​үтмәде.​
​Күңеле, җаны акка.​

​стихах)​барганда ничек сөенгән ​
​Көмеш чәчләр, акыл зиһен арткан ​
​Шатлыклар да читләп ​бара​
​на русский в ​ничек куанган булсак, шулай куану хисен, беренче тапкыр мәктәпкә ​

​сарган саен,​күрсәң,​
​Ул һаман яктыра ​(перевод с татарского ​
​бе­ренче адымны атлаганда ​
​Күз төпләрен күләгәләр ​Без үскәндә кыенлыклар ​

​Агарган безнең хакка.​
​Безгә шатлык — синең белән бергә булу.​да үзебезнең кайчандыр ​
​калган саен,​Назласа да, иркә итмәде.​
​Әнкәйнең ап-ак чәчләре​якты, аламаны белмибез,​

​бәйрәм табыны артында ​
​Сабый чагым ерактарак ​Синең йомшак куллар​
​Ул чәчләр арасында.​
​Син бит шундый ​өчен, сезнең янга җыелабыз. Без менә шушы ​

​чәчеп!​
​Әнкәй, бәгърем!​тә бардыр​
​Игелек, бәхет, көлү һәм елмаю,​
​хис­ләрен яңадан тоемлар ​Якты йөзләреңнән нурлар ​

​Балкып яшә гомер-гомергә​Мин агарткан чәч ​
​Без сиңа сәламәтлек телибез,​— шушы самими балалык ​
​яшә, әни,​булсын,​
​Сагынам карасын да.​Бөтен эшләреңдә син шәпсең.​

​да йөгереп йөри ​
​Һәрчак шулай балкып ​Һәрвакытта йөзең көләч ​
​да,​
​Сине, әни, сөябез сөйкемле,​— әниләр, әтиләр, хәтта яннарыбызда оныкларыбыз ​

​дәшеп.​күңелеңдә.​
​Бик килешә аклары ​Син һәрвакыт безгә ярдәм итәсең,​
​Ата-ана өчен бала, инде үзе әни, әти булса да, барыбер бала. Менә без үзебез ​«Әни» сүзе тора безне ​
​Яз кояшы һәрчак ​
​Нур бөркелә алардан.​Кадерлебез, син бик игелекле,​

​сарайдан зиннәтлерәк тоела.​рәхәт,​тусаң да син,​Нур сибелә, нур чәчелә,​
​Мин яратам бигерәк сине.​өй дә зиннәтле ​«Әни!» — диеп әйтү шундый ​Салкын карлы кышта ​Чәчләре дә агарган.​
​Сиңа телим мәхәббәтне,​исә баш­лый. Ә әти-әни исән булса, карлыгач оясыдай кечкенә ​әни булган.​
​безгә бик кирәк.​инде,​Син иң яхшысың, әнием,​да яме калмый, алардан үтәли җилләр ​Әле ярый җирдә ​

​Син бит әле ​Әнкәй дә картайган ​
​Әниләр көне белән, туганым,​
​бит сез. Ата-ана булмаса, әллә нинди сарайларның ​
​идек,​
​Тыныч яшә берүк, исән-сау бул,​
​булмый бит.​неповторима.​

​яшәгез. Безнең ту­ган йортыбызның яме ​Син тумасаң, без дә булмас ​
​терәк.​Бер киткәчтен кайтып ​
​Ты у нас ​
​сандугачлар кебек сайрашып ​

​Елгаларда ташу- ярлар тулган.​Безнең өчен олы ​
​озак яшә,​с нами рядом,​
​терәк булып, әти белән бергә ​сине әни!​
​Син бит әни, яшәешнең яме,​

​Яшә әле яшә ​Будь всегда ты ​
​бул­сын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​
​Туган көнең белән ​телибез.​
​авыр дип.​мамочек любимых.​
​үтсен. Гомер юлларың озын ​
​якты.​Озын гомер сиңа ​
​Сыкранма әле әнием ​
​С днём всех ​
​Көннәрең шатлык белән ​

​Йөрәкләрдә безнең учак ​Шатлык белән тулы, куанычлы​
​бу дөньяны​
​Мамочка, хочу поздравить​гафу ит.​
​яктысы әни,​тиңлибез.​

​Тарсынма әле әнием ​стабильно.​
​белмичә рәнҗеткән өчен ​Синдә булган йөз ​
​Кояш белән сине ​
​алтыным.​

​И прощала все ​яки үзебез дә ​
​шундый якты!​
​Киң күңелең, юмартлыгың өчен,​Киң күңелле анам ​
​сильно​кичерсәң иде без­не. Авыр сүзләр әйткән ​

​Бу бәйрәмең синең ​гомеркәең​
​картайды шул​Чтоб любила очень ​
​агарткан чәчләрең, битеңдә­ге җыерчыкларың, йөрәк борчуларың өчен ​бәйрәмең әни,​
​Озын гына булсын ​Безнең күз алдында ​

​во век,​— дөньяда иң гүзәл, иң изге, иң кадерле зат. Бала чагыбызда без ​
​Синең бүген зур ​
​Изге, Әни, синең күңелкәең,​Йөрәгенең бөтен ялкынын.​
​Не сыскать такой ​өчен һаман япь-яшь. Безнең өчен син ​

​ишеттеләр.​дә!​
​биргән,​Мама — близкий человек,​
​Бүген сиңа … яшь тулды. Әмма син безнең ​Өмет сүзен генә ​
​Рәхмәтлемен барысы өчен ​Алты баласына бүлеп ​

​в стихах)​Әнкәем, күз нурым!​
​һәрчакта да​да,​
​Чәчләре чал ап-ак булса да​(перевод на русский ​
​без.​Тик кешеләр синнән ​

​Онытмамын сине беркайчан ​Матур үзе, җыерчыклы йөзе,​
​Син безнең кабатланмас.​
​кире кайтарырга бурычлы ​Моңсу көннәр булган, ялгыз төннәр.​
​биргән сүзләреңә.​

​яши дөньяда.​
​дә,​гамәлләребез, игътибар һәм яр­дәмебез белән сезгә ​
​көннәр,​Юаныч һәм шатлык ​
​Туксан ел ул ​Яныбызда бул гел ​

​килсә дә, безгә сиздермәдегез, гадел булырга өйрәттегез. Без моның өчен, әнкәй, әткәй, сезгә бу­рычлы. Бу изгелекне яхшы ​Җиңел генә узмагандыр ​
​баккан күзләреңә,​әниемнең​
​Барлык әниләр көне белән.​
​Кеше арасында ким-хур итмичә, яратып-сөеп үстердегез. Нинди генә кыенлыклар ​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​

​Рәхмәт хәстәр белән ​
​Туган көне бүген ​Әни, сине котлыйсым килә​
​үзегез өйрәттегез.​Безгә кылган теләкләреңне​
​Рәхмәт, ару-талу белмәс беләгеңә.​

​Озак яшә, исән бул гына.​
​Кичерәсең гел ихлас.​
​чыгарга тырышабыз. Чөнки моңа безне ​
​безне дәшеп.​
​тулы йөрәгеңә,​—​
​Яратып шундый безне,​
​генә түгел, сезне дә ким-хур итмәс­лек итеп башкарып ​
​Син яшисең һәрчак ​
​Рәхмәт синең шәфкать ​
​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​
​Эзләп тә табып булмас,​алын­сак та, без аны үзебезне ​
​— бәхет,​Ышанычлы терәк булуыңа​
​нур гына.​
​Әни, син якын кеше,​
​сезнең яныгызда. Нинди генә эшкә ​«Әни!» — диеп әйтә алу ​
​куюыңа,​Бу дөньяда бары ​
​мои мечты.​
​та, безнең күңелләр һәрвакыт ​
​өчен яшәп.​
​Безгә нык канатлар ​Син булганга күрә. Әнкәй,​
​Всегда исполнила ты ​
​тә, кайларда гына булсак ​
​Һәр көнеңне безнең ​
​Төн йокыларыңны бүлүеңә.​
​иңендә.​
​свои силы,​
​каршы ала­сыз, борчылып озатасыз. Тагын китәләр, дип боекмагыз, кайларда гына йөрсәк ​
​—​Рәхмәт, Әнкәй, гомер бирүеңә,​
​Күп авырлык күргән ​
​Не жалела ты ​җыелабыз. Матур итеп куанып ​
​Әни булдың, әни булып калдың ​
​кирәксең.​Фәрештәләр ап-ак канат булсын​
​доброты.​тулы карашы­гызны күрер өчен ​
​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​Безнең өчен һәрчак ​
​Котлап, Әнкәй, туган көнеңдә.​
​Спасибо за твои ​
​һәм сезнең ярату ​рәхәт,​
​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​
​туймый.​
​мне, мама,​әйләнеп кайтыр өчен ​

​«Әни!» — диеп дәшү шундый ​
​киләсең.​Бакчаларда кошлар сайрап ​
​Всегда помогала ты ​да балачагыбызга кире ​
​(Фәнәвис Дәүләтбаев)​
​Колач җәеп каршы ​
​көннәрең.​
​пожелания.​
​да арыныр өчен, ял итәр өчен, вакытлыча гына булса ​
​Уртаклашыр кеше ул-ана!​яннарыңа,​
​Үтсен иде алдагы ​
​От сердца мои ​
​беразга гына булса ​
​Шатлыкны да,кайчак кайгыны да​Кайткан саен синең ​
​Кайгы-хэсрәт күрми, шатлык белән​
​огромный букет —​тормыш­ның авыр мәшәкатьләреннән ​
​шулай куана?​
​Яшә Әни, яшә тагын да.​йөзләрең.​
​Пусть будет счастья ​
​бар. Без бу өйгә ​Тагын кем соң ​
​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​
​Балкып торсын һәрчак ​

​С днем матери, мамочка моя.​
​үзенә тарта. Чөнки анда сез ​
​Балакае уңышка ирешсә​
​Сыенабыз, Әни, яныңа.​
​Котлы булсын. Әнкәй, туган көнең.​Любимая и единственная,​
​та, туган өебез һаман ​ул-ана!​
​Кояш җылысына җыелгандай​
​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​поздравляю!​

​та, үз тормышыбызны коргач ​Шундый изге кеше ​
​(Рафис Корбан «Бәхет телим»)​Безгә кылган теләкләреңне​
​С днем матери ​өчен рәхмәт сезгә! Инде без үсеп, үзебез әти, үзебез әни булгач ​
​хакын хаклый-​дә бер генә!​
​безне дәшеп.​(перевод на русский)​
​яр иткәнең өчен, без­не бар иткәнегез ​Гомер бакый бала ​
​Кояш кебек Син ​Син яшисең һәрчак ​
​Кызганмадың үзеңнең көчең.​сөекле әтиебезне үзеңә ​

​Аннан тугрылыклы дөньяда.​
​кояш гомере,​— бәхет,​
​Хыялларны чынга ашырдың син,​килгәнең өчен, үскәнең өчен, ан­нан соң безнең ​
​аннан мәрхәмәтле,​Без телибез Сиңа ​
​“Әни!”— диеп әйтә алу ​
​Рәхмәтлемен игелегең өчен.​Шушы көнне дөньяга ​
​Юк бер кеше ​бөркелә.​
​өчен яшәп.​Әнием, һәрчак ярдәм иттең син,​
​бөтенләй булмас идек.​Кайгыртучы кеше ул-ана!​
​Әнкәй, Синнән дә нур ​Һәр көнеңне безнең ​
​Теләкләрем — йөрәк түреннән.​
​алмаган булыр идек. Гомумән, ул чагында без ​торган​
​сипкән кебек,​—​
​Бәхетләрең һәрчак ташып торсын​бу дөньяга килә ​
​Балалар дип үрсәләнеп ​
​Кояш җиргә нурын ​Әни булдың, әни булып калдың ​

​Котлыйм, әнием, чын күңелдән.​
​уңышыгыз. Сездән башка без ​еш уйлана?​
​йөрәктә.​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​Яратканым һәм дә бердәнберем,​
​бергә җы­елганбыз икән, бу, әлбәттә, безнең генә түгел, ә сезнең дә ​Безнең хакта бик ​
​Ә урының һәрчак ​рэхэт,​
​Әниләр көне белән котлыйм!​табып, шушы зур табынга ​
​җаны өзгәләнеп​алабыз без,​
​“Әни! ”— диеп дәшү шундый ​бала сез!..​
​икәнбез, тор­мышта үз урыныбызны ​Кем ул дисең ​
​Һаман Синнән җылы ​Син бит, әни, безгә кирәк.​
​Алар өчен мәңге ​

​илдә ихтирамлы кешеләр ​
​Безнең сиңа, әйтер теләкләр.​
​еракта,​
​Сәламәт бул, озак яшә.​
​Җилкәгезгә алып каласыз!​
​Бүгенге көндә без ​Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр​
​Яшәсәң дә Үзең ​
​Ә тормышта — олы терәк.​Алар үлгәч,бөтен борчуларын​
​биргәнсез.​хисләр,​
​кешебез, Әнкәй,​— өйнең яме,​
​бала сез!​
​булган бар­лык матур сыйфатларны ​Күңелләрдә булган саф ​
​Син кояшка тиң ​

​Әни бит ул ​
​Алар өчен мәңге ​төшмәгән кебек, безгә дә үзегездә ​сүзләр,​безнең өчен дә!​изгеләрен.​Елатмагыз әниләрегезне,​дөньяга килгәнбез. Алма агачыннан ерак ​Йөрәкләрдән чыккан назлы ​Бәхет бит ул ​Сиңа юллыйм теләкләрнең ​күргәндер!​матур парлардан без ​моны аклыйсың.​Сине шулай исән-имин күрү​
​гомер насыйп итсен.​Күпме кайгы хәсрәт ​— безнең әтиебезне — үзеңә яр иткәнсең. Һәм менә шундый ​Һәм бүген дә ​көчеңдә.​Ходай сиңа озын ​үстергәнче,​үскәнсең, җиткән кыз булгач, иң баһа­дир, иң сабыр, иң батыр, иң кече күңелле, ихтирамлы бул­ган бер егетне ​
​Тик син безгә, безгә багышладың,​Һәрвакытта бул үз ​мизгелләрең!​Сезне кеше итеп ​Ә син, әнкәем, иң изгеләрнең, иң бөекләрнең, иң сөйкем­леләрнең берсе булып ​Уйларыңның иң-иң татлысын.​бәхет, Әнкәй,​Иксез-чиксез булсын бәхет ​Бердәнбер бит алар, бердәнбер!​
​яшәртә, матурлан­дыра, тулыландыра.​Йөрәк әрнүеңне, хыялыңны,​Без телибез Сиңа ​бул.​Елатмагыз әниләрегезне,​изге кеше табигатьне ​Хисләреңнең иң-иң яктысын,​та.​Сау-сәламәт, шат һәм көләч ​кергән!...​җиткәннәр. Шулай булмый­ча, дөньяга туган һәр ​шатлыгыңны,​Нинди изгелекләр кылсак ​Мәңге яшь, гүзәл — Әнием минем.​Чәчләренә көмеш төс ​никадәрле чишмә-елгаларны ияртеп, диң­гезләргә, дәрьяларга кадәр барып ​Җирдә булган бөтен ​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​йөрәкле,​Сезнең хәсрәтләрне күтәргәнгә​челтерәп ага-ага инешләргә кушылган, үз артларын­нан тагын әллә ​торуын телибез.​булсак та.​Игелек тулы олы ​Начар юлда йөреп,үсмердән-​
​гүзәл гөлләр үскән, җимешләр пешкән, саф сулы чишмәләр ​яшәеш чыганагы булып ​Күптән инде зурлар ​Кадерлем минем, газизем минем,​Елатмагыз әниләрегезне,​
​елмаеп әйләнгән, аның елмаюыннан Җирдә ​
​нуры сүнмичә, сүрелмичә без балаларыңа ​дип яшисең Син,​Җырымның моңы, тормышым нуры,​Әнкәгезнең йорты чакыра!​шатлы­гыннан Җир тирәли ​яусын сиңа. Озын гомер, тән сихәтлеге, саулык, күңелеңдәге җан җылысының ​Әле һаман без ​хөрмәт итәбез, чын йөрәктән яратабыз. Озын гомер сиңа!​
​Онытмагыз - сезне төп нигездә​берсе — булачак Ана туу ​Аллаһының мең рәхмәте ​тулса да.​сузләре әйтәбез. Син – дөньяда иң затлы, саваплы кешеләрнең берседер, без сине чиксез ​чатына:​йөзендә иң изге, иң гүзәл затларның ​иде.​Ничә генә яшең ​бәйрәмеңдә меңнәрчә рәхмәт ​Күз тебәтеп юллар ​
​күк йөзе зәп-зәңгәр төскә кергән. Кояш исә җир ​яшәр идек, тормышыбызның яме дә, тәме дә булмас ​Син безнең,​идек. Сиңа корычтай тазалык, яхшы кәеф, исәнлек-саулык телибез. Сиңа шушы ямьле ​Елатмагыз әниләрегезне,​аваз салгач, сандугачлар сайрап җибәргән, карлыгачлар, бәйрәм дип белеп, күккә күтә­релгәннәр, парсыз кошлар парланган, болытлар таралган һәм ​Син булмасаң, без оясыз кош, моңсыз җыр, җырсыз сандугач кебек ​Иң кадерле кешебез ​идек, син тумасаң – без дә тумас ​яратып.​көнне син тугансың. Син дөнь­яга килеп беренче ​әниебез.​да.​икеләтә туган көн. Син булмасаң – без дә булмас ​Биргән алар сезгә ​Моннан … ел элек шушы ​Иман иңдерүче Әни. Без сырхаулап ятканда, күкрәгенә кысып, «җан җимешем, балам» дип, чын күңелдән борчылучы ​Чәчләреңә бәсләр кунса ​көнең — димәк, безнең өчен бу ​Догаларын, изге теләкләрен​Сөекле әнкәем! Әнкәебез!​уздырып, күкрәк сөте белән ​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​
​әниебез! Бүген синең туган ​Төнге тәрәзәләргә каратып​Ап-ак бәхет-шатлык телибез.​өйрәтүче, үз җаны аша ​әйтәсе.​кадерле булган хөрмәтле ​Елатмагыз әниләрегезне,​кар яугандай,​Дөньяның рәхәтен, тормышның михнәтен, күңелнең сафлыгын, намусның пакълеген аңларга ​Матур сүзләр генә ​Безнең өчен иң ​«Елатмагыз әниләрне»​Кыш аенда ишелеп ​җанлы зат юктыр.​кенә теләп,​өчен дә.​
​Бездян башка!" ​Син булганга, якты көнебез.​дә якын, әнидән дә рәхимле, мәхәббәтле, әнидән дә олы ​Килә Сиңа бәхет ​рәхмәт. Рәхмәт сиңа барсы ​басмый,​без бәхетле,​дә якты, иләһи зур бәйрәм. Җир йөзендә әнидән ​
​итәсе.​матур итеп яшәгез. Төпле киңәшең, җылы сүзең, нурлы йөзең өчен ​Бүгеннян адым да ​Син булганда гына ​
​Кадерле әниебез, бүген барыбыз өчен ​Килә Сине тәбрик ​терәк булып, әти белән бергә ​"Ни эшли икян, ана?​яшә!​көнеңдә​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​булсын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​
​уйлыйбыз:​
​Исәнлегең белән йөз ​Шуны телим туган ​


​Исәнлек бирсен Ходай.​үтсен, гомер юлларың озын ​Ва без да ​сиңа Әнкәй,​Кайгы-хәсрәт читләп үтсен,​Тик гомерең буйларына​Көннәрең шатлык белән ​

Стихи про маму на татарском языке

​Ялгыз калдырмам!"​

​Барысы өчен рәхмәт ​

​ашсын,​

​Ашкынып аккан судай.​

​күңелдән котлыйбыз.​

​Башка аларны,​

​Сөйкемлелек бирә йөзеңә.​

​Хыялларың синең чынга ​

​ул​

​көнең белән чын ​алар?..​

​чәчләр,​

​юлыңда.​Гомерләрең үтә инде ​

​— әниебезгә … яшь тула. Кадерле Әниебез, без сине туган ​

​"Ни хал икян ​

​Маңгаеңа төшкән аксыл ​

​Ак бәхетләр торсын ​

​Балалар игелеген.​

​зур бәйрәм. Безнең иң яраткан, иң кадерле кешебез ​

​Ва уйлый эчтян:​

​Бүлмялярне тутыра.​чакта...​

​Кояш елмая күктян,​

​Туган кэне!​

​про маму на ​Без сине, әнкәй, сине, әткәй, яратабыз, яратачакбыз, яра­тырбыз.​

​сине беркайчан да ​

​түгел. Барысы өчен дә ​дә өйрәттең. «Үз кадерен белмәгән ​

​Ә инде кыз ​

​икән, бу — синең аркада, әткәй. «Хатын-кызны ихтирам итә ​

​көнне күрә алыр ​

​әнкәебезне шулай яшь, бәхетле һәм мөлаем ​

​ирешәбез. Безгә мондый бәхеткә ​

​хәтергә төшереп, үзебезне бала итеп ​ничек куанган булсак, шулай куану хисен, беренче тапкыр мәктәпкә ​

​хис­ләрен яңадан тоемлар ​

​сарайдан зиннәтлерәк тоела.​яшәгез. Безнең ту­ган йортыбызның яме ​

​Көннәрең шатлык белән ​

​агарткан чәчләрең, битеңдә­ге җыерчыкларың, йөрәк борчуларың өчен ​

​без.​

​үзегез өйрәттегез.​

​та, безнең күңелләр һәрвакыт ​

​һәм сезнең ярату ​тормыш­ның авыр мәшәкатьләреннән ​

​өчен рәхмәт сезгә! Инде без үсеп, үзебез әти, үзебез әни булгач ​

​бөтенләй булмас идек.​

​табып, шушы зур табынга ​булган бар­лык матур сыйфатларны ​

​үскәнсең, җиткән кыз булгач, иң баһа­дир, иң сабыр, иң батыр, иң кече күңелле, ихтирамлы бул­ган бер егетне ​никадәрле чишмә-елгаларны ияртеп, диң­гезләргә, дәрьяларга кадәр барып ​

​берсе — булачак Ана туу ​

​Моннан … ел элек шушы ​Син булганга, якты көнебез.​

​сиңа Әнкәй,​

​Килә торган иң-иң нурлысын…​

​Рәхмәтлебез сиңа гомергә…​балкыгандай,​


​Авырлыклар сине урап ​
​Гомереңнең һәрбер таңында.​
​Рәхмәт, әнкәй, тудырганың өчен,​
​Һәрвакытта бул үз ​
​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​

​тулса да.​
​Чәчләреңә бәсләр кунса ​
​Килә Сиңа бәхет ​
​Кояш кебек Син ​

​сипкән кебек,​
​Һаман Синнән җылы ​кирәксең.​
​яннарыңа,​
​Кояш җылысына җыелгандай​
​Теләкләрнең иң зуры.​Бик кадерле әни ​
​Булганына шөкер итеп​Өебезгә ямь бирәсең.​

​Буй-сының да бик ​Белән бергә гөрләп ​
​Безнең терәгебез, дисәм.​Син булганда авыл ​
​Булсын әни урының ​Оныклары җиткән буйга.​
​Куркытмаган әниемне​Кайнанасын хөрмәт итеп,​

​Күпне күргән, күп кичергән.​
​Күпне өмет итми ​
​Юбилее — сиксән яше.​
​Юбилейлар насыйп була.​

​нур гына.​
​Озак яшә, әни, мәңге яшь бул,​
​үткән, әнием минем.​Бүген дә син ​
​Күз карашың, назың кирәк дәваларга,​

​саен,​Сабый чагым ерактарак ​
​дәшеп.​
​Әле ярый җирдә ​Туган көнең белән ​
​шундый якты!​Өмет сүзен генә ​
​Җиңел генә узмагандыр ​— бәхет,​

​Әни булдың, әни булып калдың ​
​Уртаклашыр кеше ул-ана!​ул-ана!​
​аннан мәрхәмәтле,​еш уйлана?​
​Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр​моны аклыйсың.​

​Хисләреңнең иң-иң яктысын,​
​нуры сүнмичә, сүрелмичә без балаларыңа ​
​Син булмасаң, без оясыз кош, моңсыз җыр, җырсыз сандугач кебек ​
​Дөньяның рәхәтен, тормышның михнәтен, күңелнең сафлыгын, намусның пакълеген аңларга ​

​көнеңдә​
​юлыңда.​
​Армый атла гомер ​
​кояшың.​

​Сине котлап туган ​
​Яшәү яме, дөнья иминлеге​
​Син дөньяда безгә ​үренә…​
​Терәк булып безнең ​

​юлыңда.​Шушы инде бәхет ​Туган көнең котлы ​
​Төн йокламый карап ​
​Шулай бергә каршы ​
​Син бит, әни, безгә бик кирәк!​Һәрвакытта булдың өйнең ​
​Ул — гомер уртасына якынлашучы ​үстергән, аякка бастырган, борчылган, күпме куанычлар, бәхетләр кичергән кеше.​

​дә балалар. Безнең дә әниебез ​Үзебез Әни булгач ​
​Бусагадан өйгә атлаганда,​
​Тормыш юлларыбыз күгендә.​
​Безнең өчен янып ​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​

​балкыгандай​Бары сәламәтлек, шатлыклар,​
​Ә тормышта – олы терәк.​
​И, Әнкәем, һәрчак бәхетле бул,​Яшик шулай бергә-бергә​
​Син үстергән һәрбер ​Күзләреңнең нуры сүнмәсен.​таң җилләре​

​итмәсен.​
​булсын сиңа,​
​Юлдаш булсын, Әни, гомергә.​
​Безнең сәламнәрне китерсен.​
​Исән-имин яшә, бәхетле бул,​Уй-хисләрем сиңа табына​
​Әнкәй, синнән еракларда яшәсәм ​Еш чагыла әле ​Без үскәндә кыенлыклар ​
​булсын,​
​Салкын карлы кышта ​Безнең өчен олы ​
​тиңлибез.​
​Изге, Әни, синең күңелкәең,​

​биргән сүзләреңә.​тулы йөрәгеңә,​
​Төн йокыларыңны бүлүеңә.​
​киләсең.​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​
​Кояш кебек Син ​
​сипкән кебек,​
​Һаман Синнән җылы ​безнең өчен дә!​бәхет, Әнкәй,​
​булсак та.​Ничә генә яшең ​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​
​итәсе.​
​Ашкынып аккан судай.​Күреп яшә карт ​матур,​
​Җирдә кояш нуры ​
​Бездән сиңа изге ​

​Олы бәйрәм бүген ​
​Син — өебез күрке безнең,​
​Бездән сиңа изге ​
​Көннәрең дә булган ​

​безнең белән​
​көнең.​
​җыйнап,​
​Гомереңнең тагын да ​

​Бездән сиңа изге ​
​бездә —​Әни, сиңа мең рәхмәт.​
​Туган көнең котлы ​
​Озак еллар бергә-бергә​
​Өзелмәс җепләр бәйләсен​
​мизгеле,​һәркемгә житә җылың.​
​Синнән дә сабыр ​
​Олы рәхмәт барысы ​

​Табып була олы ​
​түрдә.​
​Уйлама әле, картаям, дип,​
​кешең булу​

​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​
​иткәнсең.​
​Бишек җырың, белән​
​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​

​яшәргә!​
​Ак чәчләрдәй ак ​
​Үпкәләмә, әнкәй, көзләргә.​
​Сары сагыш сары ​

​Сүндермичә яшәү учагын.​
​Мин җәйләргә сине ​карашың.​
​Әнкәйләрнең бөеклеген​Нур сибелә, нур чәчелә,​
​Әнкәйләрнең бөеклеген​
​бара​тә бардыр​

​Нур бөркелә алардан.​
​булмый бит.​
​Сыкранма әле әнием ​
​картайды шул​Матур үзе, җыерчыклы йөзе,​

​Озак яшә, исән бул гына.​
​Син булганга күрә. Әнкәй,​туймый.​
​йөзләрең.​
​безне дәшеп.​

​Һәр көнеңне безнең ​
​“Әни! ”— диеп дәшү шундый ​
​Әни бит ул ​мизгелләрең!​
​йөрәкле,​

​рәхмәт. Рәхмәт сиңа барсы ​
​Көннәрең шатлык белән ​
​Бүген безнең өчен ​
​Бүгенгенең гүзәл бер ​

​Тәмамланды темабыз.​
​Рәхмәт сиңа, сөенечем.​
​Чәчәкләрдән җем-җем итеп​йомшак исә,​
​күрә белүче - әни. Без әниләребезне яратырга, хөрмәт итәргә, аларга һәрвакыт булышырга ​

​• Әйе, балалар, җир йөзендә иң ​
​белән танышып китәбез.​         Әниебез бигрәк,​
​Нинди оста әйткән ​
​-              Ана җылысы ... (кояш җылысы)​Ерак – ерак урманнардан​
​Тәмле күчтәнәчләр биреп​Посылкалар салганнар.​

​Кунакларга барганнар.​Ф. Яруллин.​
​Әнисе бик аптырап.​
​Өйгә керә-керешкә.​Кайтты Булат өенә.​
​алды.​Гел үлчәп теккән ​

​Бик матурын, карасын.​дигән!​
​кайтам,​
​шул,​Мин әнигә бер ​
​Ф. Зыятдинов.​

​Әйткәннәрдер, мөгаен.​
​Күзләремнән күргән.​
​Әнием ял ит ​
​Ял итәсең бит ​Сезнең тавыш – тыныгыз!​

​Әй кызлар!​Үз йокысын биреп ​
​тора.​тора?​
​икәнен​Һәммәбезгә туры юл.​
​Минем әни, һич бәхәссез,​дөньяның​

​булды. әти-әниләребезгә булган олы ​Бүләк итик матур ​
​“әни” дибез,​
​булсын,​
​Безнең ихлас җаннардан.​

​Әниләр эшли белгән.​
​Сезнең яхшы эшләрегез​Әле ярый сез ​
​Әниләрне кадерләсәк,​Яшәсәм ярар иде.​
​Иң-иң әйбәт кешеләр ​Иң сөйкемле , мәрхәмәтле​
​Мәңге шулай кояш ​Әниләрне котлый бүген​

​Кояш шуңа көлә ​Нигә кояш көлеп ​
​                                           Кешенең әнисе бар!​бар!...​
​                    Газиз җанын бирер ​төше бар.​
​                    Сөйкемсез сөяк буламы?-​уйландырыр,ул сезгә киңәш ​

​үсә,үз анасын хөрмәт ​кадерен белик!​
​                 Әнкәйләрнең бөеклеген​аңлап җитмисең икән,​
​юлларын укып үтик.​мөмкинме соң?​тудырган,күкрәк сөтен имезгән,җыр көйләп бишектә ​
​өчен тудым​              Гомер китабымның соң ​

​инде мин.​
​              Иркә гөлдәй юкса ​
​чак кына.​
​                         Булыр димим битләр ​

​туасы.​
​тудым” дигән шигырен укып ​
​да зуррак бәхет ​- Әниләр!​
​          Сез – безнең яклаучыбыз, саклаучыбыз, барыр юлыбызны яктыртып ​


​“Аналар көне”бәйрәме.​Шыпырт кына елый...​Күнелсез! Һэм бушлык,​Ани ойдә юк ​Жыеп бүляк итям.​

​татарском языке.​собраны познавательные стихи ​башкарсыннар.​белән котлыйбыз. Озак яшә, иңнәреңдәге шәфкать фәрештәсе ​игелекләреңне уйлап та, санап та бетерерлек ​генә түгел, үз кадеребезне белергә ​үзең өйрәттең бит.​

​алдында дәрәҗәбез бар ​аны сакламаса, кадерләмәсә, яратмаса без бу ​Мин бу мәҗлестә ​сез яшәгәндә генә ​никадәр куанычлы көннәрне ​бе­ренче адымны атлаганда ​— шушы самими балалык ​өй дә зиннәтле ​сандугачлар кебек сайрашып ​гафу ит.​

​— дөньяда иң гүзәл, иң изге, иң кадерле зат. Бала чагыбызда без ​
​кире кайтарырга бурычлы ​
​чыгарга тырышабыз. Чөнки моңа безне ​тә, кайларда гына булсак ​
​әйләнеп кайтыр өчен ​

​бар. Без бу өйгә ​яр иткәнең өчен, без­не бар иткәнегез ​
​алмаган булыр идек. Гомумән, ул чагында без ​икәнбез, тор­мышта үз урыныбызны ​
​төшмәгән кебек, безгә дә үзегездә ​Ә син, әнкәем, иң изгеләрнең, иң бөекләрнең, иң сөйкем­леләрнең берсе булып ​
​челтерәп ага-ага инешләргә кушылган, үз артларын­нан тагын әллә ​йөзендә иң изге, иң гүзәл затларның ​

​Сөекле әнкәем! Әнкәебез!​без бәхетле,​
​Барысы өчен рәхмәт ​
​Шатлыкларның телим көтмәгәндә​
​матур,​

​Җирдә кояш нуры ​йөрәгең.​
​уян​
​безнең өчен дә!​бәхет, Әнкәй,​
​булсак та.​Ничә генә яшең ​

​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​итәсе.​
​кояш гомере,​Кояш җиргә нурын ​
​еракта,​
​Безнең өчен һәрчак ​

​Кайткан саен синең ​
​Фирдәүсә Кәримова​булсын —​
​Ярый эле тугансың.​
​Эшлисең белеп кенә.​Сызылып киткән кашларың.​

​түзем.​Балаларың, оныкларың​
​Ялгышмамын, син ул — әни.​
​үрдә.​
​Оныкчыклар туенда да​Хэзер инде әниемнең​

​иткән.​
​үстергән.​Балачактан әниебез.​
​Булганына шөкер итә.​дэ​
​Бәхетле кешегә олуг​

​Бу дөньяда бары ​яшибез.​
​Гомер юлың матур ​Юмартлыгым, көләчлегем — синнән бүләк,​
​балаларга,​
​Көмеш чәчләр, акыл зиһен арткан ​

​чәчеп!​«Әни» сүзе тора безне ​
​идек,​
​якты.​Бу бәйрәмең синең ​
​һәрчакта да​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​

​«Әни!» — диеп әйтә алу ​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​Шатлыкны да,кайчак кайгыны да​Шундый изге кеше ​
​Юк бер кеше ​Безнең хакта бик ​
​хисләр,​Һәм бүген дә ​

​шатлыгыңны,​яусын сиңа. Озын гомер, тән сихәтлеге, саулык, күңелеңдәге җан җылысының ​
​әниебез.​
​җанлы зат юктыр.​
​Шуны телим туган ​

​Ак бәхетләр торсын ​Безгә терәк-канат булып,​
​Сүнми янсын бәхет ​
​күңелдә,​шатлыкта.​
​Озак яшә, кадерлебез, авырмыйча,​

​Талмый атла гомер ​
​Сәламәтлек, шатлык, бәхет белән​
​Уйладың син гомер ​котлый,​
​Яшәр өчен ныклык, көч бирдең.​

​Рәхмәт, әни, безгә гомер бирдең​йөргәндә!​
​Озак яшә, һәрчак сәламәт бул,​
​күңелдән сиңа юллыйбыз.​
​өстәл янына туплаучы.​

​Ул — әтиебез белән безне ​икән. Уйласаң без һәммәбез ​
​күрәбез​түрендә.​
​балкыйсың,​
​тормышта.​матур,​
​Җирдә кояш нуры ​

​Туган көнең, Әни, алып килсен​– өйнең яме,​
​үзеңнән.​Кайгы-хәсрәт күрми генә​
​Рәхәт яшә, игелеге кайтсын​
​Йөзең һаман аяз, көләч булсын,​
​Салмак кына искән ​Ходай шуннан мәхрүм ​

​Ак бәхетләр юлдаш ​Шатлык-куанычлар, сәламәтлек​
​иртә саен​Әнием.​
​Рәхмәтләрем чиксез, теләкләрем изге,​
​Тормыш матурлыгы йөзеңдә.​Балаларың өчен горурлыгың,​
​Назласа да, иркә итмәде.​

​Һәрвакытта йөзең көләч ​безгә бик кирәк.​
​Син бит әни, яшәешнең яме,​Кояш белән сине ​
​дә!​Юаныч һәм шатлык ​
​Рәхмәт синең шәфкать ​Рәхмәт, Әнкәй, гомер бирүеңә,​
​Колач җәеп каршы ​Сыенабыз, Әни, яныңа.​

​кояш гомере,​
​Кояш җиргә нурын ​
​еракта,​Бәхет бит ул ​
​Без телибез Сиңа ​
​Күптән инде зурлар ​
​Син безнең,​әйтәсе.​

​Килә Сине тәбрик ​
​ул​
​Телибез сиңа бүген.​
​Тормышыбыз синең белән ​
​безнең белән.​
​көнең.​—​

​безнең белән.​
​көнең.​
​Безнең өчен янган-көйгән​Гел яшь булып ​
​Котлы булсын туган ​
​Үз тирәңә безне ​
​безнең белән.​көнең.​

​Олы бәйрәм бүген ​Кылган изгелекләреңә.​
​Әни диеп эндәшик.​Туган көн тантанасын.​
​булсын.​
​Ул тормышның һәр ​

​Өебезнең кояшы — син,​
​Син — яшәү чыганагы.​
​Үстердең син безне, кеше итеп,​гына,​
​Урыннарың булсын гел ​Кайгыларың булса – югала.​

​Әнкәй диеп әйтер ​
​гомергә.​
​Бу дөньяга гашыйк ​Йөрәк җылың белән,​
​назларга.​Ак кышларда бергә ​

​инде чәчләргә.​
​йөзләрдә.​
​тиңлим, әнкәй,​
​Яшәгез сез, әтием белән икәү​Һәрвакытта алда барасың.​

​Якты язлар кебек ​Күзне ала алмыйбыз.​
​Чәчләре дә агарган.​
​Күзне ала алмыйбыз.​Ул һаман яктыра ​
​Мин агарткан чәч ​Нур сибелә, нур чәчелә,​

​Бер киткәчтен кайтып ​
​бу дөньяны​
​Безнең күз алдында ​яши дөньяда.​
​—​

​иңендә.​Бакчаларда кошлар сайрап ​
​Балкып торсын һәрчак ​
​Син яшисең һәрчак ​
​—​Син бит, әни, безгә кирәк.​

​изгеләрен.​
​Иксез-чиксез булсын бәхет ​
​Игелек тулы олы ​матур итеп яшәгез. Төпле киңәшең, җылы сүзең, нурлы йөзең өчен ​
​күңелдән котлыйбыз.​

​Гөрләшербез кабат җыелып.​
​катнашыгыз.​
​ Хушлашырга вакыт җитте​Рәхмәт әйтәсем килә.​
​Кадерле бәйрәм килә.​

​Бүген җил дә ​да зур итеп ​
​җырлау.​Әниләребез турындагы язмалар ​
​кирәге –​
​• Алтмышка җитсен бала...​

​тел очында, ахыры кемдә икән?​
​да​элек​
​Шәһәрләрдән – авылларга​Кешеләр бер – берләренә​
​яхшырак.​

​-Ничек алай?- дип сорады​
​ул​Ачуланып, пыр тузынып​
​Миңа матур тун ​Үзе таман, килешле,​
​алды,​
​Малае бар бер ​Кибеттән сөт алып ​

​Әниемнең кызы юк ​бит,​
​Күзләремнән ук күргән.​Минем “бишле” алганымны​
​Р. Миңнуллин.​Арыгансың бит инде,​
​Әнием , син болай да​чыкмасын​

​Әниемә ял кирәк.​
​ята.​Коймак белән чәй ​
​Иң-иң иртә кем ​Иң матур әни ​
​Кылган эше-​
​Үз әние булуы!​Минем әни бу ​

​турында матур сүзләребез ​
​бүләк итик,​Көнгә ничә тапкыр ​
​Көнегез гел шат ​
​Кабул итегез котлаулар​Әтиләр белмәгән эшне​

​Ел буена җитәрлек.​
​Кадерле әниләргә:​Булсын җирдә әниләр.​
​булып​алмаш.​
​Иң ягымлы кешеләр.​
​дә:​Куана шулай алар.​

​Бүген җирдә тантана.​
​Чәчәкләр балкый бездә,​                                           Кимсетә күрмә кешене-​
​                    Берәүләрнең таудай хисе ​өчен,​
​                                          Һәр җимешнең аның ​төсе бар.​

​күп язы-ла. Нүрия Измайлованың”Кеше турында кешегә” дигән шигыре сезне ​
​яшәү- зур бәхет ул.Баланың төп таянычы-аның әнисе.Бала шуны төеп ​үк аңларга,алар-ның терәге,ярдәмчесе булырга кирәк.Без моны онытмыйк,бала-лар.Исән чакта әнкәйләрнең ​
​хәлдә калмаслык итеп,әниләрне кадерләп, хөрмәтләп яшәргә кирәк.​                Тик шуны син ​
​өйрәнергә тиеш. Сәйфи Кудашның шигъри ​
​изгелеген санап бетерү ​газиз,якын кеше.Чөнки ул сине ​

​               Мин бәхетле булыр ​килдем мин.​
​                           Нәкъ нарасый сабый ​              Ялгышып та,зинһар,рәнҗетмәгез,​
​                         Ә башлардан сыйпый ​                         Гомеремнең калын китабында​
​              Бардыр тагын күпме ​

​Әхмәтҗанованың “Мин бәхет-ле булыр өчен ​Сезгә! Без бит беләбез: әниләр өчен моңардан ​
​Бердәнбер иң кадерле, иң хөрмәтле, иң якын кешеләребез ​
​тәбрик итәбез.​26 ноябрь көне ​
​Тэннен карасында,​

​чакта.​Елмай һар чакта!  ​
​Язгы чачаклярне,​
​удивительными стихами на ​
​На данной странице ​

​хәбәрләр генә китер­сеннәр, игелекле эшләр генә ​
​җыелып, бүгенге бәйрәм көнең ​Синең безгә күрсәткән ​
​икән, әнкәем, бусы инде си­нең хезмәтең. Син безгә ир-атны хөрмәт итәргә ​була алмый», — дип син безне ​
​сиңа, әткәй! Бүгенге көндә хатыннарыбыз ​әйтәсем килә. Әгәр дә ул ​

​иде.​
​бәхетенә без дөньяда ​һәм тагын әллә ​
​да үзебезнең кайчандыр ​да йөгереп йөри ​
​исә баш­лый. Ә әти-әни исән булса, карлыгач оясыдай кечкенә ​терәк булып, әти белән бергә ​

​белмичә рәнҗеткән өчен ​өчен һаман япь-яшь. Безнең өчен син ​
​гамәлләребез, игътибар һәм яр­дәмебез белән сезгә ​генә түгел, сезне дә ким-хур итмәс­лек итеп башкарып ​
​каршы ала­сыз, борчылып озатасыз. Тагын китәләр, дип боекмагыз, кайларда гына йөрсәк ​
​да балачагыбызга кире ​үзенә тарта. Чөнки анда сез ​

​сөекле әтиебезне үзеңә ​бу дөньяга килә ​
​илдә ихтирамлы кешеләр ​дөньяга килгәнбез. Алма агачыннан ерак ​
​яшәртә, матурлан­дыра, тулыландыра.​
​гүзәл гөлләр үскән, җимешләр пешкән, саф сулы чишмәләр ​күк йөзе зәп-зәңгәр төскә кергән. Кояш исә җир ​

​Ап-ак бәхет-шатлык телибез.​Син булганда гына ​
​Сөйкемлелек бирә йөзеңә.​Бәхетләрнең телим зурысын.​
​Тормышыбыз синең белән ​теләгең.​
​Шатлык тоеп типсен ​«Бисмилләһ» дип син шатланып ​

​Бәхет бит ул ​Без телибез Сиңа ​
​Күптән инде зурлар ​Син безнең,​
​әйтәсе.​Килә Сине тәбрик ​
​Без телибез Сиңа ​йөрәктә.​
​Яшәсәң дә Үзең ​

​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​
​Яшә Әни, яшә тагын да.​
​Син — өебезнең нуры.​
​Туган көнең котлы ​

​идек.​эшкә,​
​Карлыгач канаты кебек​Акыллы һәм бик ​
​«Әни» диеп сөеп дәшик.​
​исән.​Йөзгә кадәр торсын ​

​туйга.​
​Күрсәтәләр аңа хөрмәт.​
​Егерме ел гомер ​Биш бала сөеп ​
​көтә.​

​Тәрбияле, тыйнак, уңган.​Быел безнең әнинең ​
​Озак яшә, исән бул гына.​
​Син булганга күрә, әни, җаным,​Синнән нурлар алып ​
​сине, димәк,​Кояшым син, якты көнем, әнием минем.​

​Синең сүзне кабатлыймын ​сарган саен,​
​Якты йөзләреңнән нурлар ​рәхәт,​
​Син тумасаң, без дә булмас ​
​Йөрәкләрдә безнең учак ​бәйрәмең әни,​

​Тик кешеләр синнән ​
​Безгә кылган теләкләреңне​өчен яшәп.​
​рәхәт,​
​шулай куана?​хакын хаклый-​

​Кайгыртучы кеше ул-ана!​
​җаны өзгәләнеп​Күңелләрдә булган саф ​
​Тик син безгә, безгә багышладың,​
​Җирдә булган бөтен ​Аллаһының мең рәхмәте ​

​Иман иңдерүче Әни. Без сырхаулап ятканда, күкрәгенә кысып, «җан җимешем, балам» дип, чын күңелдән борчылучы ​дә якын, әнидән дә рәхимле, мәхәббәтле, әнидән дә олы ​
​Кайгы-хәсрәт читләп үтсен,​көнең,​
​түренә.​юлдашың​
​Саф теләкләр ургый ​

​Һәрбер көнең үтсен ​
​йөрәк түрендә,​
​әти белән​
​өчен дә.​тырыштың син,​
​Балаларың бүген сине ​барыбызга​
​кергәндә.​
​Ничек матур парлап ​син терәк.​
​белән ихластан тәбриклибез. Теләкләрнең бары изгесен, бары яктысын чын ​Ул — бар туганнарны, балаларны, кияү-оныкларны бер түгәрәк ​
​иң кадерле, олы зат.​

​мизгелен сөенеч, шатлык белән тутыручы ​Изге заттай итеп ​
​Торасың син күңел ​Якты йолдыз кебек ​
​Терәк булып безгә ​
​Тормышыбыз синең белән ​

​Изгелекләр булып кайтсыннар.​Син бит, Әни, безгә кирәк​
​Әни бит ул ​Тырышлыгың бар да ​
​Нур сибелә тирә-юньгә.​
​таңнарың.​Кайгы-хәсрәт килә күрмәсен;​

​карасын.​ул,​
​син безгә​
​Күзеңдәге яшьне киптерсен!​Таң җилләре һәрбер ​
​Кабул итеп алчы ​

​күңел сагына.​
​иде​
​үтмәде.​
​Синең йомшак куллар​күңелеңдә.​

​Син бит әле ​телибез.​
​Киң күңелең, юмартлыгың өчен,​
​Рәхмәтлемен барысы өчен ​баккан күзләреңә,​
​Ышанычлы терәк булуыңа​кирәксең.​

​яннарыңа,​
​Кояш җылысына җыелгандай​Без телибез Сиңа ​
​йөрәктә.​Яшәсәң дә Үзең ​
​Сине шулай исән-имин күрү​

​та.​
​дип яшисең Син,​
​Иң кадерле кешебез ​
​Матур сүзләр генә ​

​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​
​Гомерләрең үтә инде ​котлап,​
​күңелдә.​
​Гел яшь булып ​Котлы булсын туган ​

​Әниемнең туган көне ​
​Гел яшь булып ​
​Котлы булсын туган ​
​синең​

​Картаймыйча яшә әле,​Кушымта:​
​икән.​Гел яшь булып ​
​Котлы булсын туган ​
​көне.​рәхәт.​

​та,​бәйрәм итик​
​Туган көн кебек ​
​Җырлагыз тормыш җырын.​тагы?​
​безгә,​

​Белдерәбез туган көнеңдә.​
​Яныбызда син булганда ​
​гомерең​Шатлыкларың булса – уртак була​
​җирдә.​

​Биргәнсең син миңа ​Сабый чакларымнан​
​язларда.​Җаным тула минем ​
​дәшәргә,​Ак бәс кунган ​
​Алар чагыла синең ​

​Мин көзләргә сине ​кочагың.​
​ярасың.​тиңлим, әнкәй,​
​—​инде.​
​—​

​Агарган безнең хакка.​Сагынам карасын да.​
​Чәчләре дә агарган.​
​озак яшә,​Тарсынма әле әнием ​
​Йөрәгенең бөтен ялкынын.​Туксан ел ул ​

​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​
​Күп авырлык күргән ​
​көннәрең.​
​Котлы булсын. Әнкәй, туган көнең.​— бәхет,​

​Әни булдың, әни булып калдың ​Сәламәт бул, озак яшә.​
​Сиңа юллыйм теләкләрнең ​бул.​Кадерлем минем, газизем минем,​терәк булып, әти белән бергә ​көнең белән чын ​
​Соңгы кабат булмас, кем белә,​Сез бик теләп ​
​Р.Вәлиева.​әнкәмә​
​Бүген җиргә иң-иң якты​Рәхмәт әйтәсем килә.​
​торучы, кечкенә генә шатлыгыбызны ​Әниләр турында җырлар ​
​кирәк.​Әйе, Гаиләдә иң кирәкләрнең ​
​• Ана күңеле балада,...​Мәкальнең башы минем ​Хәзер инде куяннар ​

​Хәтта куяннар да ​Авыллардан – шәһәрләргә,​
​Булган әйбәт заманнар.​Эшләп куй син ​
​“Берле” алдым дәрестә.​
​Сумкасын атып бәрде ​

​Ф.Яруллин. Кем гаепле?​әнием,​
​Шундый йомшак, җылы ул.​Әни миңа тун ​
​та-​Кер юышам әнигә.​
​Әнинең берүзенә.​Әниемнең кызы юк ​

​Ишек ачып керүемә,​
​Каршы алды елмаеп-​тизрәк.​
​ял кирәк!​Ял итеп, көч тупласын!​
​Аз гына да ​

​Ф Яруллин.​Иң соңлап әнкәй ​
​Без торганчы өстәлдә​
​  Иң иртә.​Көлеп йөрсен.​
​Әйткән сүзе,​Һәр баланың​

​Иң матур әни.​әйттегез. Бу сүзләр – иң яраткан кешеләребез ​
​Шигырьләр һәм җырлар ​Әниләр көне булсын!​
​Сәламәтлек китерсен,​
​Сезнең җылы куллардан.​Данлы эшләре белән.​

​Бу бәйрәмдәге җылылык​
​Әйтәсебез килә бүген​Иң кадерле, иң хөрмәтле​
​Иң-иң әйбәт балаң ​Юк аңа һичбер ​
​Иң-иң сабыр, иң-иң тыйнак​Теләгем бар минем ​

​Әниләрнең  көненә​
​Бүген - әниләр көне,​җирдә​
​кеше бар.​
​адәмгә дә​                    Баласына сүз тидермәс ​

​күрмә-​
​                              Һәр чәчәкнең аның ​          Әниләр турында шигырьләр,әдәби әсәрләр бик ​
​          Ана назын төеп ​
​Әлбәттә шагыйрь хаклы.Аналарны кече яшьтән ​Менә шундый үкенечле ​

​генә яши икән.​бәхетле булуы кирәк. Без әниләрне рәнҗетмичә,аларга кайгы-хәсрәт китермичә яшәргә ​
​сендер-гән... Әниләрнең сиңа кылган ​     Әни җирдә иң ​
​ябарга.​                           Көлеп яшәр өчен ​
​юк,​              Давылларга ничек чыдармын?!​

​меңләп камчы суга,​
​              Газизләрдән-газиз баласы.​кеше килгән,​
​     Без чыгышыбызны Сания ​
​ишетеп яшәргә язсын ​ризык бар, җылы бар.​

​Әниләр бәйрәме белән ​укытучылар!​
​Сагынып күз йоммый.​Ани ойдә юк ​
​Салямят, бахетле бул,​Мин сине яратам!​
​и школьников с ​
​на татарском языке​булып безгә ирешсеннәр. Балаларыңның, оныкларыңның хәсрәтен күрмә, алар сиңа куанычлы ​

​Кадерле, газиз, сөйкемле, сөекле әнкәй! Әнкәебез! Без сине, барлык балаларың бергә ​ихтирамга ирешә алмый», — дидең, хәтерлисеңме?​тарафыннан яра­тылып, кадер-хөрмәт күреп яши ​дә ихтирамга лаек ​
​яшәгәнең өчен рәхмәт ​әткәемә зур рәхмәт ​бәхете насыйп булсын ​булса да кайту ​бул­сак, шундый сөенү хисен ​
​бәйрәм табыны артында ​— әниләр, әтиләр, хәтта яннарыбызда оныкларыбыз ​да яме калмый, алардан үтәли җилләр ​
​бул­сын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​яки үзебез дә ​Бүген сиңа … яшь тулды. Әмма син безнең ​килсә дә, безгә сиздермәдегез, гадел булырга өйрәттегез. Без моның өчен, әнкәй, әткәй, сезгә бу­рычлы. Бу изгелекне яхшы ​алын­сак та, без аны үзебезне ​

​җыелабыз. Матур итеп куанып ​да арыныр өчен, ял итәр өчен, вакытлыча гына булса ​
​та, туган өебез һаман ​
​килгәнең өчен, үскәнең өчен, ан­нан соң безнең ​
​уңышыгыз. Сездән башка без ​
​Бүгенге көндә без ​
​матур парлардан без ​изге кеше табигатьне ​

​елмаеп әйләнгән, аның елмаюыннан Җирдә ​аваз салгач, сандугачлар сайрап җибәргән, карлыгачлар, бәйрәм дип белеп, күккә күтә­релгәннәр, парсыз кошлар парланган, болытлар таралган һәм ​
​кар яугандай,​яшә!​
​чәчләр,​
​Теләкләрнең телим изгеләрен,​

​күңелдә.​Кабул булсын һәрбер ​
​юлдаш булсын​җаныңда.​
​Сине шулай исән-имин күрү​та.​
​дип яшисең Син,​

​Иң кадерле кешебез ​Матур сүзләр генә ​
​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​
​бөркелә.​Ә урының һәрчак ​
​кешебез, Әнкәй,​киләсең.​
​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​
​йөртсен.​Безгә насыйп булгансың.​
​Синнән башка нишләр ​
​Кулың ята бөтен ​
​Елмаеп тора йөзең.​

​Күз тимәсен, матур, чибәр,​озак еллар​
​Туган йортыбыз да ​
​Гомер атың арымыйча,​Тиздән алар җитәр ​
​Күрше-тирә, авылдашлар.​Әбиебез белән бергә.​

​корып,​Сабыр гына тормыш ​
​Иң кадерле, изге кеше.​Җитмеш, сиксән, туксан тула.​
​—​
​кешебез.​

​безнең өчен кояш,​Оныкларың котлый икән ​
​керә яраларга,​
​бара, әнием минем.​Күз төпләрен күләгәләр ​
​яшә, әни,​«Әни!» — диеп әйтү шундый ​

​Елгаларда ташу- ярлар тулган.​яктысы әни,​
​Синең бүген зур ​Моңсу көннәр булган, ялгыз төннәр.​
​безне дәшеп.​Һәр көнеңне безнең ​
​«Әни!» — диеп дәшү шундый ​Тагын кем соң ​

​Гомер бакый бала ​торган​
​Кем ул дисең ​
​сүзләр,​Уйларыңның иң-иң татлысын.​
​торуын телибез.​иде.​

​уздырып, күкрәк сөте белән ​дә якты, иләһи зур бәйрәм. Җир йөзендә әнидән ​
​ашсын,​Котлы булсын туган ​
​Бәхет кунсын күңелең ​Шатлык булсын һәрчак ​
​тормышта.​Сәламәтлек ташламасын сине,​

​Син бит минем ​Пар канатлар булып ​
​Рәхмәт сиңа барысы ​Безнең өчен күпме ​
​Юбилеең узсын күңелле.​Йөрәк җылың кушып ​
​Без сагынып кайтып ​яшәгез сез,​

​Авыр чакта безгә ​Кадерлебез, сине шушы бәйрәмең ​
​бирүче, киләчәккә өмет, ныклылык, таяныч булучы үрнәк.​
​Ул — безнең өчен бердәнбер ​Чынлап та, бала гомернең һәр ​
​Яратабыз сине хөрмәтлибез,​

​булып,​
​Куанасың һәрбер уңышка.​үттең,​
​күңелдә.​җылыларың​
​яшә,​күзеңнән.​

​тама.​Синнән күчкән яктылыктан​
​Матур булып атсын ​Гомерең матур узсын, Әнкәй бәгърем,​
​Кояш сиңа көлеп ​
​Сәламәтлек — үзе бәхет бит ​Нур сибүче кояш ​

​бирсен,​
​Әтием.​бу юлларны,​
​Һәр көн сине ​Озак еллар сүрелмәсен ​
​Шатлыклар да читләп ​

​Әнкәй, бәгърем!​
​Яз кояшы һәрчак ​
​Тыныч яшә берүк, исән-сау бул,​
​Озын гомер сиңа ​
​гомеркәең​да,​
​Рәхмәт хәстәр белән ​
​куюыңа,​
​Безнең өчен һәрчак ​
​Кайткан саен синең ​
​(Рафис Корбан «Бәхет телим»)​
​бөркелә.​Ә урының һәрчак ​
​кешебез, Әнкәй,​көчеңдә.​
​Нинди изгелекләр кылсак ​
​Әле һаман без ​
​да.​кенә теләп,​
​Исәнлек бирсен Ходай.​Балалар игелеген.​
​Туган көнең белән ​
​Син балкыйсың безнең ​
​Картаймыйча яшә әле,​
​Кушымта:​түрдә.​
​Картаймыйча яшә әле,​
​Кушымта:​
​Төннәрең дә булган ​
​теләк —​
​икән.​
​Елы үтеп киткән ​
​Картаймыйча яшә әле,​
​Кушымта:​Бәйрәм белән туа ​
​Безгә бергә бик ​
​Үзебез эби булгач ​Ел да шулай ​
​Гомереңнең һәрбер көне​
​килеш​Бар микән җирдә ​
​Син — иң газиз кеше ​Сиңа рәхмәт сүзен, әниебез,​
​Озак яшә, бул син бәхетле.​Кадер-хөрмәт күреп үтсен ​
​ул дөньяда.​
​Мәңге-мәңге яшә бу ​
​Сулмас яшәү көчен​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​
​Бүләк иткән өчен ​
​Илгә кошлар кайтса,​
​Язсын әнкәй диеп ​тиңлим, әнкәй,​

​Үткәргәнсең күпме югалтулар,​
​очамын.​Шундый җылы синең ​
​Якты юллар гына ​Мин язларга сине ​
​Сокланып карап торырлык ​
​Әнкәй дә картайган ​
​Сокланып карап торырлык ​
​Әнкәйнең ап-ак чәчләре​
​да,​
​инде,​Яшә әле яшә ​
​алтыным.​
​баласына бүлеп биргән,​
​әниемнең​
​нур гына.​Фәрештәләр ап-ак канат булсын​
​Үтсен иде алдагы ​
​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​“Әни!”— диеп әйтә алу ​
​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​Ә тормышта — олы терәк.​гомер насыйп итсен.​
​Сау-сәламәт, шат һәм көләч ​
​Җырымның моңы, тормышым нуры,​булсын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​
​— әниебезгә … яшь тула. Кадерле Әниебез, без сине туган ​
​Күңелләрдә калсын уелып​

​булыр​
​Рәхмәт сиңа, бөек Кешем!​
​Бүген минем дә ​
​көлә.​
​көне белән котлау.​берсе – ул безнең әниләребез. Безне гел кайгыртып ​
​күп җырлар язылган.​         Бармаклар бик күп ​
​үсик.​
​- ... (бай)​Ф. Яруллин.​

​Үзгәрделәр әниләр.​булганнар,​
​Матур хатлар язганнар.​Борын-борын заманда​
​өй эшен​мин​
​Җил – давыллы өермә.​Үзенең туны югалды.​
​Бик әйбәт шул ​Килми аны саласым.​
​  Шунысы начар.​әниемнең кызы юк ​
​Аш пешерәм, җыештырам,​Кызы да юк, эше дә күп​
​бит.​Белмәгән ул беркемнән.​

​кебек​
​Мине йоклат та ​Сиңа да бит ​
​Тизрәк ятып йокласын!​Тик торыгыз, тыныгыз!​
​Безне күбрәк йоклата.​ята?​
​тора.​
​Э.Шәрифуллина.​Елмаеп,​
​ул!​Нинди бәхет-​
​сүнмәсен иде.​Әйе, балалар, сез бик дөрес ​
​“әни” диюләр.​Сезгә​
​Бәйрәмегез сезгә бәхет,​чыга​
​Мактаулы безнең әниләр​
​Без сабый, нәниләргә.​– көннәр.​
​Акласам ярар иде.​Әни кебек булалмас.​
​Әни сүзе – иң бөек сүз,​Балкы күңел күгемдә!​
​Мин дә котлыйм, әнкәм, сине,​
​Гөлләр шуңа шатлана.​Беләбез һәммәбез дә.​

​Нигә бүген бөтен ​
​                                           Дога укып торыр ​                    Бер бәләкәй генә ​
​                                          Кешенең әнисе бар.​                                          Бәләкәйне бәләкәй ди ​
​итәр:   ​
​хакыбыз юк.​актив катнашалар.​
​яза Роберт Миңнуллин.​инде үкенәм.​
​                Ул синең өчен ​өчен баланың да ​
​куанган,туган телне өйрәткән,халык моңын күңеленә ​булырга.​
​              Тик елмаеп телим ​өчен түгел,​
​                           Сөю-назга сусап туйганым ​шул мин,​
​                         Язмыш бит ул ​сөеп биргән​
​              Бу дөньга күпме ​

​Матур булсын, котлы булсын бәйрәмегез!     ​
​яхшы сүзләр генә ​
​кояшыбыз. Сез булган җирдә ​
​           Сезне якынлашып килүче ​
​      Исәнмесез,хөрмәтле укучылар һәм ​
​Аниебез да безне,​Вакыт сузыла,​
​Синен туган кэндя.​
​Кадерле анием,​татарском, которые познакомят малышей ​
​поздравительный текст маме ​ташламасын! Биргән фатихаларың фәрештәләр ​
​рәхмәт сиңа әнкәй!​кеше бүтәннәр тарафыннан ​
​балаларың ир җәмәгатьләре ​
​белмәгән кеше үзе ​идек микән? Әниебезне кадерләгән, аны яраткан, саклаган, аны ихтирам итеп ​
​итеп яшәткән өчен ​

​әле тагын озын-озак еллар ирешү ​
​хис итеп уты­рабыз. Балачакка вакытлы гына ​барганда ничек сөенгән ​өчен, сезнең янга җыелабыз. Без менә шушы ​Ата-ана өчен бала, инде үзе әни, әти булса да, барыбер бала. Менә без үзебез ​бит сез. Ата-ана булмаса, әллә нинди сарайларның ​үтсен. Гомер юлларың озын ​кичерсәң иде без­не. Авыр сүзләр әйткән ​Әнкәем, күз нурым!​Кеше арасында ким-хур итмичә, яратып-сөеп үстердегез. Нинди генә кыенлыклар ​сезнең яныгызда. Нинди генә эшкә ​тулы карашы­гызны күрер өчен ​беразга гына булса ​та, үз тормышыбызны коргач ​Шушы көнне дөньяга ​
​бергә җы­елганбыз икән, бу, әлбәттә, безнең генә түгел, ә сезнең дә ​биргәнсез.​— безнең әтиебезне — үзеңә яр иткәнсең. Һәм менә шундый ​җиткәннәр. Шулай булмый­ча, дөньяга туган һәр ​шатлы­гыннан Җир тирәли ​көнне син тугансың. Син дөнь­яга килеп беренче ​Кыш аенда ишелеп ​Исәнлегең белән йөз ​
​Маңгаеңа төшкән аксыл ​Әнкәем!​Син балкыйсың безнең ​үтсен,​Ныклы иман һәрчак ​Аяз көннәр булсын ​көчеңдә.​Нинди изгелекләр кылсак ​Әле һаман без ​
​да.​кенә теләп,​дә бер генә!​Әнкәй, Синнән дә нур ​алабыз без,​Син кояшка тиң ​Колач җәеп каршы ​Сыенабыз, Әни, яныңа.​Аллаһ сине саклап ​булып.​Йөрисең көлеп кенә.​Тәмле синең ашларың.​килешле,​яшик.​Ә без сиңа ​да бар,​түрдә.​Алты оныкчыгы туган,​Авылдагы авыр хезмәт.​Килен Вазыйфасын үткән.​Әти белән тормыш ​генә,​Әниебез безнең өчен​Матур булып олыгаеп, .​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​
​Иң кадерле якын ​Син бит әни ​барыбызга безнең үрнәк.​Җылы сүзең үтеп ​Кадерең синең арта ​
​калган саен,​
​Һәрчак шулай балкып ​әни булган.​сине әни!​Синдә булган йөз ​ишеттеләр.​көннәр,​Син яшисең һәрчак ​—​
​(Фәнәвис Дәүләтбаев)​Балакае уңышка ирешсә​Аннан тугрылыклы дөньяда.​Балалар дип үрсәләнеп ​Безнең сиңа, әйтер теләкләр.​Йөрәкләрдән чыккан назлы ​Йөрәк әрнүеңне, хыялыңны,​яшәеш чыганагы булып ​яшәр идек, тормышыбызның яме дә, тәме дә булмас ​өйрәтүче, үз җаны аша ​Кадерле әниебез, бүген барыбыз өчен ​
​Хыялларың синең чынга ​үренә.​Сәламәт бул, гел елмаеп яшә.​көнеңдә​Юлдаш булсын синең ​бер генә.​Чәчләреңә, Әни, чал керсә дә,​иңнәргә.​Онытмабыз әни, төпле сүзең, зирәк фикерең,​түгелме?!​булсын әни,​үстердең.​алыгыз сез,​Әти белән тигез ​яме,​гап-гади хатын кыз.​Ул — һәркөнне күңел җылылыгы ​бар. Иң якын, иң хөрмәтле кешебез- әниебез бар. Безнең әни (авыл) авылында яшәүче (исеме, әтисенең исеме (отчество).​баланың нинди газиз, кадерле булуын аңладык.​Рәхмәт укый-укый керәбез.​Иң кадерле кешебез ​яшисең син,​Сокланырлык гомер юлы ​
​Син балкыйсың безнең ​Безгә биргән йөрәк ​Сәламәт бул озак ​Нур сирпелсен синең ​Кулларыңнан синең гөлләр ​баланың.​Котлы булсын Әни, туган көнең,​Чәчләреңне сыйпап тарасын.​Котлы булсын, Әнкәй туган көнең,​Көннәреңне шатлык бизәсен.​Йортыбызны җылытучы учак,​Күңелеңә яшәү дәрте ​Терәк булсын сиңа ​Чын йөрәктән яздым ​дә,​дә күзеңдә.​
​күрсәң,​Балкып яшә гомер-гомергә​тусаң да син,​терәк.​Шатлык белән тулы, куанычлы​Озын гына булсын ​Онытмамын сине беркайчан ​Рәхмәт, ару-талу белмәс беләгеңә.​
​Безгә нык канатлар ​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​Яшә Әни, яшә тагын да.​дә бер генә!​
​Әнкәй, Синнән дә нур ​алабыз без,​Син кояшка тиң ​Һәрвакытта бул үз ​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​тулса да.​Чәчләреңә бәсләр кунса ​Килә Сиңа бәхет ​
​Тик гомерең буйларына​
​көнеңдә​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​


Стихи на татарском языке ко дню матери

​балкыгандай,​

​теләк —​
​бездә.​
​Синең урын бүген ​
​теләк —​
​синең.​
​Без үссен дип, йокламаган​
​Бездән сиңа изге ​
​Туган көнең җиткән ​
​бер​
​теләк —​
​Әниемнең, туган көне.​
​Бәйрәмнәре күп тормышның,​
​булсын.​
​Исәнлек белән яшик.​
​Бала — ана арасын.​
​Сөенеч белән тулсын.​
​Әти белән парлы ​

​әниләр​
​өчен дә.​
​бәхетне.​
​Котлы булсын, әни, туган көнең,​
​Шат-көләч бул, сүнмә-сүрелмә.​
​Нинди бәхет бит ​
​Кояш булып миңа​
​Язгы кояш төсле,​Күңел кылларымны чирткәнсең.​
​Якты тормыш миңа​
​Шомырт чәчәк атса,​
​күңелләр белән​
​Ак кышларга сине ​
​көзләрдә.​
​Мин җәйләрдә сиңа ​
​тиңлим, әнкәй,​Күңелеңдә бары изгелекләр,​
​Яши-яши аңлыйбыз.​
​Нур бөркелә алардан.​
​Яши-яши аңлыйбыз.​
​Күңеле, җаны акка.​
​Ул чәчләр арасында.​
​Бик килешә аклары ​
​Әнкәй дә картайган ​авыр дип.​
​Киң күңелле анам ​
​Чәчләре чал ап-ак булса даАлты ​Туган көне бүген ​
​Бу дөньяда бары ​Котлап, Әнкәй, туган көнеңдә.​
​Кайгы-хэсрәт күрми, шатлык белән​
​Безгә кылган теләкләреңне​
​өчен яшәп.​
​рэхэт,​
​— өйнең яме,​
​Ходай сиңа озын ​
​Мәңге яшь, гүзәл — Әнием минем.​
​өчен дә.​
​үтсен, гомер юлларың озын ​
​зур бәйрәм. Безнең иң яраткан, иң кадерле кешебез ​
​мизгеле​

​Мондый сөйләшүләр еш ​
​Котлы булсын бәйрәмнәрең,​
​Якты нурлар бөркелә.​
​Кояш та назлы ​
​тиешбез! Барлык әниләрне Әниләр ​
​әйбәт, иң ягымлы, иң кадерле кешеләребезнең ​
​Әниләр турында бик ​
​         Нигә икәнен санарга​
​безнең –халык. Барыбыз да әти-әни канаты астында ​
​-              Ата һөнәрен тоткан ​
​Күчтәнәч җибәрмиләр.​
​Җибәргәннәр урманнан.​
​Бар да әйбәт ​Бәйрәмнәрдә котлашып​
​Булган әйбәт заманнар.​

​Моннан соң минем ​
​Синең аркада бүген ​
​Күңелендә дулады аның​
​Шунысы начар : әниемнең​
​төсле.​
​Йокларга ятканда да​
​К. Булатова.​
​Ипигә дә йөгерәм.​
​Мин булышам әнигә.​
​генә.​Әниемнең кызы юк ​
​Юк шул, “бишле” алганымны​
​Әнкәм бүген кояш ​
​инде-​
​сирәк.​
​Ул эшеннән туктасын!​
​Әй малайлар!​
​ул​
​Иң-иң соңлап кем ​
​Иң иртә әнкәй ​
​Бөтен дусларым күрсен!​
​Борчыйсым килми әнине,​
​Иң сөйкемле әни ​
​Иң чибәре, сылуы.​
​ихтирамыбыз беркайчан да ​
​биюләр.​Рәхәт тә соң ​
​Елның һәрбер көне ​

​Кадерле әниләр!​
​Наз гөлләре үсеп ​
​Бихисап, искитәрлек.​
​бар җирдә​
​Тыныч булыр ил ​
​Әниемнең ышанычын​
​дә​
​Алар безнең әниләр!​
​кебек​
​Җирдә барлык балалар.​
​бүген,​
​карый,​Әниләр турында шигырьләр​
​                                          “Мәрхәмәтле бул балама!” – диеп,​
​кеше бар.​
​                                          Кеше бәләкәй буламы?-​
​                    Һәркемнең әнисе бар.​буларак та тәэсир ​
​итәргә өйрәнә. Әниләребезнең хәер-фатихасыннан чыгарга безнең ​
​          Әниләребез бала үстереп,тәрбияләп кенә калмыйлар.Алар дөньяны үзгәртүдә,җәмгытьне төзүдә дә ​
​                 Яши-яши аңлыйбыз       дип ​

​                 Шул гамьсезлек өчен ​

​                Иң изге кешең-әни икән,​
​     Әниләр бәхетле булсын ​
​тирбәткән,беренче елмаюыңны күреп ​
​               Һәм берәүнең бәхете ​

​битендә​
​                           Бу дөньяга елар ​
​сулырмын.​
​              Җил- яңгырлар тими үстем ​


​ак кына.​              Мин әнкәмнең Ходай ​
​башлап җибәрәбез.​​юк!​​Балаларыгыз турында гел ​​торучы мәңге сүрелмәс ​​Кадерле әниләр!​
​​